พียงไม่กี่คน เขายังพอจะเดาชื่อออกมาได้บ้าง
แต่หากเป็นคนตาย ขอบเขตก็จะกว้างไปแล้ว
เซี่ยเฉียวเองก็ไม่ได้ยั่วให้เขาอยากรู้อยู่นาน “เมื่อเร็วๆ นี้ข้าได้พบกับวิญญาณคนตระกูลไป๋หลี่ของราชวงศ์ก่อนที่ยังเหลืออยู่บนโลกนี้ พวกเขามีจำนวนมากทีเดียว คนที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในบรรดาพวกเขาก็ยังอยู่กันทั้งหมด ที่สำคัญที่สุดก็คือบรรพบุรุษของตระกูลไป๋หลี่ท่านหนึ่งซึ่งก็คือไป๋หลี่จี้ ข้าได้คุยกับเขาไม่น้อยเลยทีเดียว!”
พอเซี่ยเฉียวพูดจบ มือที่ยกถ้วยชาอยู่ของหลีซื่อเหยี่ยนก็สั่นเทาเล็กน้อย “ใครนะ!”
“ไป๋หลี่จี้!” เซี่ยเฉียวพอใจกับปฏิกิริยาของอาจารย์มาก
แม้ว่าความสามารถของอาจารย์จะไม่ได้ด้อยไปกว่าไป๋หลี่จี้ แต่พวกเขาอยู่ต่างยุคสมัยกัน ไป๋หลี่จี้คือผู้อาวุโส ไม่เพียงเท่านั้น ‘ผลงานชิ้นเอก’ ของไป๋หลี่จี้เองก็ยังเป็นหนึ่งในสาเหตุของการเปลี่ยนราชวงศ์
ตัวตนของเขาจึงกลายเป็นตำนานอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
“เป็นผู้อาวุโสท่านนั้นเองหรือ!” หลีซื่อเหยี่ยนตื่นเต้นจนหน้าแดง “ผู้อาวุโสเก่งกาจอย่างที่ลือกันไหม”
“ย่อมเป็นเช่นนั้น เพียงแต่ช่วงนี้ข้ายุ่งด้วยเรื่องอื่น จึงไม่ได้พูดคุยกับผู้อาวุโสเรื่องหนังสือบทกวีพวกนั้น แต่ผู้อาวุโสบอกว่า จะอยู่ก่อนสักระยะหนึ่งเพื่อชี้แนะข้า หากว่าข้าทำได้ก็จะขอให้ข้าเลือกศิษย์มาสอนแทนเขาด้วย” เซี่ยเฉียวเอ่ยอีก
“ทำได้ดีมาก ข้าแก่แล้ว พลังน้อย ดังนั้นจึงมีพวกเจ้าเป็นศิษย์เพียงไม่กี่คนเท่านั้น แ
