รคนที่รู้มากก็ล้วนแต่มีจุดจบไม่ดีกันทั้งนั้น ความลับของคนอื่นจึงต้องถูกเก็บเป็นความลับต่อไป ไม่สามารถแพร่งพรายออกไปได้ กระทั่งว่ายังไม่สามารถให้คนผู้นั้นรู้ตัวด้วยว่าตนเองรู้เรื่องนี้เข้าแล้ว มิฉะนั้นก็จะเป็นการทำให้คนอื่นกลัวและรังเกียจเสียเปล่าๆ
นางรู้มารยาทดี
แต่ช่วยไม่ได้จริงๆ ที่เหตุการณ์นี้ทำให้นางตกใจมาก ตอนนี้นางจึงรู้สึกเหมือนมีมดเป็นร้อยตัวกำลังกัดกินหัวใจของนางอยู่และนางก็คันคะเยอะไปทั้งตัว!
อวี๋เซียนทนไม่ไหวอีกต่อไป ประเดี๋ยวนางก็มองเซี่ยเฉียว ประเดี๋ยวก็หันไปมองรัชทายาท ประเดี๋ยวก็มองไปยังเซี่ยผิงกั่งที่ยืนโง่อยู่ข้างๆ สายตาของนางเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองและตื่นเต้น ตื่นเต้นและถูกกระตุ้น กระสับกระส่ายเล็กน้อยแล้วก็ห่อเหี่ยว มันช่างซับซ้อนจริงๆ
โจวเว่ยจงพบว่าลูกพี่ลูกน้องของเขาเหมือนไก่ที่เป็นโรค
ไม่รู้ว่าทำไม
นางเอาแต่ยุกยิกไม่อยู่นิ่ง
เมื่อหมอมาดูอาการให้เซี่ยเฉียวก็พบว่าไม่ได้มีอะไรต่างอะไรจากก่อนหน้านี้มากนัก สำหรับอาการปวดหัว…ท่านหมอก็ไม่กล้ายืนยันว่าไม่จริง แต่บอกว่าร่างกายของนางอ่อนแอเกินไป ไม่ควรได้รับการกระทบกระเทือนใดๆ อีก
ประโยคนี้ทำให้จ้าวเสวียนจิ่งหมดเรี่ยวแรงในทันที พอเขาสบตาเซี่ยเฉียวก็ไม่ได้รู้สึกโมโหอะไรอีกแล้ว
“ข้าไม่ควรต่อว่าสั่งสอนท่าน เพียงแต่สุขภาพของท่านไม่ดี ต่อไปท่านต้องระวังหน่อย ต่อไปหากไม่ได้มีเรื่องสำคัญอะไรก็พยายามให้คนอื่นไปทำแทนดีกว่า จะเป็
