รงขนาดนั้น ยาเม็ดเดียวคงแก้ไขอะไรไม่ได้อยู่แล้ว
คนผู้นี้ยังปิดปากสนิท ความเจ็บปวดจากอาคมสะท้อนกลับไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะทนรับไหว แต่สีหน้าของเขากลับไม่ได้เปลี่ยนไปเลย
หากจะถามอะไรมากไปกว่านี้ก็คงไร้ประโยชน์อยู่ดี
“ให้พวกเราเป็นคนนำตัวเขากลับไปเถอะ เขาเป็นอย่างนี้แล้วก็คงจะอยู่ได้ไม่นานแล้ว แต่คนเช่นนี้ตายไปแล้วก็อาจจะกลายเป็นวิญญาณแค้นได้อีก พวกเรานำตัวเขากลับไปจะได้ป้องกันไว้ก่อน” นักพรตกว่างหลุนเอ่ยปาก
เซี่ยเฉียวอยากจะบอกว่านางเองก็จัดการได้
เพียงแต่นักพรตทั้งหลายต่างก็ลำบากเดินทางมาแล้ว นางก็ต้องไว้หน้าพวกเขาบ้างจึงพยักหน้าตกลง
เซี่ยเฉียวรู้สึกว่าเหตุผลที่คนผู้นี้มาหานางน่าจะไม่ได้เป็นเพราะหุ่นไม้นอกเมืองนั้นเพียงเรื่องเดียวหรอก ยังมีความเป็นไปได้…ว่าจะเป็นเรื่องฮวงจุ้ยของบ้านราชครูหลี่ด้วย…
ฮวงจุ้ยของบ้านราชครูนั้นคำนวณไว้ร้ายกาจนัก นักพรตธรรมดาทำไม่ได้หรอก
หรือบางทีนางอาจจะเคยล่วงเกินเขานานมาแล้วแต่ไม่รู้ตัวเท่านั้น
เซี่ยเฉียวเองก็ไม่ได้กังวลใจอะไร จะมาไม้ไหนนางก็รับมือได้ นางยังมั่นใจในตัวเองอยู่บ้าง
ตอนนี้เซี่ยเฉียวและจ้าวเสวียนจิ่งไม่ได้รีบร้อนจากไป เซี่ยเฉียวเก็บวิญญาณของจั่วซังเหนียงไปก่อน จากนั้นพวกนางก็ขึ้นรถม้า พักผ่อนไปพลางขณะที่เดินทางออกไปนอกเมืองเพื่อขุดกระดูกและพยายามเรียกวิญญาณของเด็กคนนั้นกลับมา
โดยพื้นฐานแล้วเซี่ยเฉียวแน่ใจว่าวิญญาณของเด็กน้อยยังคงอยู่
ถึงอย่า
