เถาหยวนไม่พอใจ แล้วเขาก็ผลักนางออกไปรับหน้าผู้ชายพวกนั้น
คนเหล่านั้น…ทั้งดูถูกและดุด่า ผลักไสและตะคอกจนนางต้องเสียลูกไป
เถาหยวนยังโทษนางว่าไร้ประโยชน์และรังเกียจว่านางเป็นตัวซวย คืนนั้นเขาก็มาลวนลามนางอีก นางคิดว่าชีวิตภายภาคหน้าคงจะลำบาก นางไม่มีความกล้าที่จะอยู่ต่อไปแล้วจึงได้ฆ่าตัวตาย
นางเกลียด เกลียดเถาหยวน เกลียดผู้หญิงคนนั้น และเกลียดคนที่มาหาเรื่องถึงบ้านพวกนั้น
ความแค้นทวีความรุนแรงมากขึ้นทุกวัน และในที่สุดนางก็ทำให้เถาหยวนตาย และวนเวียนอยู่ในจวนมานานหลายปี…
ความแค้นของสะใภ้จั่วยังไม่ถูกกำจัด เซี่ยเฉียวจะปล่อยวิญญาณแค้นเช่นนี้ออกมาอีกไม่ได้แล้ว นางจึงเก็บวิญญาณแม่และลูกไปพร้อมกันเลย และส่งพวกเขาไปลงไปด้วยกันเมื่อประตูปรโลกเปิดครั้งต่อไป
นางไม่ได้ตั้งใจจะกำจัดไฟแค้นของสะใภ้จั่ว
เพราะการปลูกเมล็ดเช่นไรก็ย่อมให้ผลเช่นนั้น นางน่าสงสารก็จริง แต่ต่อมาคนที่ย้ายเข้ามาในบ้านหลังนั้นก็น่าสงสาร พวกเขาต้องตายเพราะนางไปไม่น้อยเลย
มันเป็นราคาที่นางต้องจ่ายเอง
ใบหน้าของเซี่ยเฉียวซีดลงหลังจากทำเรื่องทั้งหมดนี้ในคราวเดียว
ฝีเท้าของนางล่องลอย แต่นางแสร้งทำเป็นสงบและปีนขึ้นไปบนรถม้าโดยขอให้จ้าวเสวียนจิ่งพานางกลับเมือง
จ้าวเสวียนจิ่งรู้สึกว่าหัวใจของตนเองถูกปกคลุมไปด้วยขี้เถ้าชั้นหนึ่ง เขารู้สึกแย่มาก
เขากลับไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับสิ่งที่นางรู้และสามารถทำได้ และเขาก็ช่วยอะไรไม่ได้เลย ดังนั้นเขา
