่ในบ้านที่ทรุดโทรมหลังหนึ่งเท่านั้น
ใบไม้รอบๆ ร่วงหล่นเหี่ยวแห้งและเหลืองกรอบ อีกาที่อยู่บนกิ่งไม้ส่งเสียงร้อง
หยวนฉังจื่อมองไปที่เซี่ยเฉียวด้วยความตกใจ “ปรมาจารย์โม่ นั่นมันคาถาอะไรน่ะ ท่านร้ายกาจอะไรเช่นนี้!”
พวกเขาก็ทำลายค่ายอาคมได้ แต่แน่นอนว่ามันจะต้องสิ้นเปลืองอะไรต่างๆ ไปไม่น้อย แม้แต่พลังของพวกเขาเองก็ต้องสูญเสียไปมากทีเดียว
แต่ปรมาจารย์โม่ผู้นี้แค่สะบัดยันต์ออกไปเท่านั้นก็ทำสำเร็จแล้ว?
“ย่อมเป็นวิชาที่ตกทอดมาของวัดสุ่ยเย่ว์ของข้า ก็ไม่ได้มากมายอะไร” เซี่ยเฉียวถ่อมตัวเล็กน้อย
จ้าวเสวียนจิ่งเหลือบมองนาง
คนโกหก
ตอนที่เซี่ยเฉียวอยู่ที่ป้อมเหมิงจยา นางไม่ออกไปจับวิญญาณข้างนอกก็ขังตัวเองไว้ในเรือนเพื่อวาดยันต์ ยันต์ที่นางใช้เมื่อครู่นี้มีลวดลายรูปแบบที่คุ้นตา เขาเคยเห็นเซี่ยเฉียววาดมันเองกับตา
แต่กระดาษยันต์แผ่นนั้นซับซ้อนจริงๆ เขาจำได้ว่าตอนที่เซี่ยเฉียววาดมัน นางก็ล้มเหลวหลายครั้ง หลังจากที่นางวาดสำเร็จ ร่างกายของนางก็ดูเหมือนกับคนที่แช่น้ำเย็นๆ มาระยะหนึ่งแล้ว
เขารู้แต่ไม่พูด
เซี่ยเฉียวถ่อมตัวหน่อยก็ดีแล้ว ต่อไปนักพรตจากวัดอวี้ซวีผู้นี้จะได้ไม่ต้องมาวุ่นวายกับนางไม่หยุดหย่อน
หยวนฉังจื่ออิจฉาตาร้อนมาก เขายังเหลือบมองไปยังตะกร้าไม้ไผ่ที่วางอยู่ข้างๆ เซี่ยเฉียวด้วย
อย่างไรก็ตาม ก่อนที่พวกเขาจะมีเวลาพูดอะไรไปมากกว่านี้ ทันใดนั้นลมก็พัดแรงขึ้น แล้วใบไม้ร่วงที่อยู่รอบๆ ตัวพวกเขาก็ป
