นด้วยท่าทางกระอักกระอ่วนทำตัวไม่ถูก
“วิญญาณแค้นตนนั้นอยากจะให้เราช่วยนายท่านหรือ” หยวนฉังจื่อเอ่ยถาม
จะให้จับวิญญาณนั้นได้ แต่ว่า…จะให้เขาเดาเรื่องพวกนี้ เขาไม่เข้าใจ!
“ข้าคิดว่าไม่ใช่” เซี่ยเฉียวส่ายศีรษะ “นายท่านของบ้านนี้มักมากในกามนัก ตอนที่ยังมีชีวิตเขาก็เคยทำให้คนตายมาก่อน ข้าสงสัยว่าเขาทำให้ผู้หญิงคนนั้นต้องตายเพราะความชอบแปลกๆ ของเขา พอเขาตายไปจึงได้ถูกคนอื่นทรมานคืนบ้างเท่านั้น”
หยวนฉังจื่อถอนหายใจ “จองเวรจองกรรมไม่จบสิ้น?”
เซี่ยเฉียวมองเขาด้วยสายตาซับซ้อน
“ตายอย่างอนาถ จะระบายความแค้นสักหน่อยก็สมเหตุสมผลแล้ว” เซี่ยเฉียวมองฉากนั้นในอารมณ์ที่เงียบสงบ “ก็แค่ความอยุติธรรมมีที่มาและความแค้นที่มีเจ้าหนี้ ที่นี่เคยมีคนบริสุทธิ์ตายโดยไม่รู้อิโหน่อิเหน่ เรื่องนี้ก็ต่างออกไปแล้ว”
หยวนฉังจื่อไม่ได้รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับบ้านหลังนี้มากนัก เวลานี้เขาก็รอดูอยู่เหมือนกัน
ผ่านไปสักพัก เหล่าเจ้าสาวก็ถูกแขวนอยู่บนต้นไม้ราวกับเป็นตุ๊กตาผ้าขี้ริ้ว พวกนางถูกลมพัดสะบัดไปมา
ส่วนใต้ต้นไม้ก็ยังคงจัดงานเลี้ยงสุราอยู่
วิญญาณหลายตนเริ่มแสดงความยินดีกับนายท่านที่ได้แต่งงาน สุราจอกแล้วจอกเล่าถูกยัดลงท้องของนายท่านไป
ใช่แล้ว มันคือการยัด ไม่ใช่ดื่ม
เพราะหน้าท้องของเขาถูกเปิดออก แล้วเหล้าก็ถูกยัดเข้าไปอย่างนั้น
แรงกระแทกของภาพเหตุการณ์ตรงหน้ายิ่งรุนแรง
พวกของเซี่ยเฉียวยังคงไม่ขยับเขยื้อน หลังจากนั้นไม่นา
