ตทั้งห้ารวมทั้งเซี่ยเฉียวต่างก็แดงก่ำเล็กน้อย
บรรพบุรุษของพวกเขา…ไม่มีความสามารถนี่?
ป้ายหยกสองชิ้นนี้ไม่ใช่อาวุธวิเศษ แต่มีความสามารถในการสะกดควบคุมพลังชั่วร้ายโดยธรรมชาติ หนึ่งคือ เพราะหยกทั้งสองชิ้นนี้เป็นหยกโบราณที่มีประวัติอันยาวนานและสั่งสมโชคลาภอันมั่งคั่ง นอกจากนี้ก็เป็นเพราะของเล่นสองชิ้นนี้เป็นของที่ฮ่องเต้หลายพระองค์เคยเล่นมันมาก่อน…
“ในเมื่อมีของสิ่งนี้ปกป้องคุ้มครองอยู่แล้ว ก็น่าจะ…รักษาชีวิตไว้ได้” เหล่านักพรตเอ่ยด้วยความอิจฉา
“เช่นนั้นก็ไปกันเถอะ” จ้าวเสวียนจิ่งยังดูกล้าหาญกว่านักพรตพวกนี้มาก
หยวนฉังจื่อรู้สึกเหนื่อยใจเล็กน้อย เขารู้สึกว่าตอนนี้ตนเองดูเหมือนลิ่วล้อมากกว่า ผู้สูงศักดิ์คนนี้หน้าตาท่าทางมั่นใจราวกับว่าเขาสามารถจับวิญญาณได้มากกว่าพวกเขาเสียอีก
เขาไม่ได้รู้สึกไม่พอใจอะไร และเดินเข้าไปข้างในแต่โดยดี
พอเข้าไปในบ้านแล้วพวกเขาทั้งหมดก็รู้สึกได้ทันทีว่ามันแตกต่างออกไป
วันนี้พวกเขามาแต่เช้า เดิมทีก็เป็นเวลาที่พระอาทิตย์ขึ้น
อย่างไรก็ตาม หลังจากที่พวกเขาเข้าไปแล้วก็รู้สึกว่า ภาพฉากตอนที่พวกเขาคุยกันข้างนอกเมื่อครู่นี้เหมือนความฝัน…
เหมือนราตรีอยู่เบื้องหน้า บ้านเรือนไม้ทรุดโทรมแห้งเหี่ยว กระทั่งยังดูรุ่งเรืองงดงามมาก
“ภาพฉากนี้…ไม่ถูกต้อง วิญญาณแค้นที่อยู่ที่นี่ไม่ธรรมดาเลย มันสามารถลากพวกเราทุกคนเข้าสู่ภาพลวงตาได้ในทันที!” นักพรตกว่างหลุนเองก็รู้สึกเหลือเชื่อ