ตอนที่ 1001 น่าสงสัย / ตอนที่ 1002 วิชามาร
ตอนที่ 1001 น่าสงสัย
เซี่ยเฉียวได้ยินแล้วก็พลิกไปดูหน้าอื่นๆ อีกก่อนจะนิ่วหน้า “ไม่มีนักพรตตาเดียวหรือ”
“ตาเดียว? ไม่มีนะ” ฉินจื้อคิดไปคิดมาก็นึกไม่ออกมามีคนแบบนั้นด้วย “ปรมาจารย์ หากมี พวกเราก็จะต้องจำได้อย่างแน่นอน ท่านเองก็รู้ว่าพวกนักพรตส่วนมากจะหน้าตาค่อนข้างดี แม้ว่าจะอายุมากแล้ว แต่อวัยวะทั้งหน้าบนใบหน้าก็ยังดูดี พวกที่หน้าตาไม่ดีน่ากลัวพวกนั้นล้วนแต่อยู่ในวัด ไม่ออกมาทำพิธีข้างนอกหรอก”
คนบนโลกนี้สามารถแยกแยะความงามออกจากความอัปลักษณ์ได้
หากเชิญนักพรตที่หน้าตาดีดูมีเมตตามาทำพิธีให้ก็จะผู้เชิญรู้สึกสบายใจ
พวกที่มีใบหน้าที่ดุร้ายจะทำให้พวกเขาอยากอยู่ห่างๆ อยู่แล้ว
อย่างเช่นคุณชายใหญ่ตระกูลเซี่ย หากเขาออกบวชเป็นพระหรือนักพรต…หึๆ เขาจะต้องเป็นพวกสายมารอันดับหนึ่งในใต้หล้า เข้าใกล้ใครในระยะสามก้าวก็จะทำให้พวกเขาตกใจจนแข้งขาอ่อนแรง ใครเล่าจะกล้าเชิญเขาไปดูดวงทำพิธี?
“ไม่มีเหมือนกันหรือ…” เซี่ยเฉียวเงียบไปครู่หนึ่ง
“แต่ว่า…” ฉินจื้ออึกอักลังเล “มีเรื่องหนึ่งที่ข้าไม่แน่ใจว่าควรพูดหรือดีหรือไม่”
“พูดมาเถอะไม่เป็นไร” เซี่ยเฉียวรีบพยักหน้าทันที
“คือว่านักพรตหลิวหมิงผู้นี้ อันที่จริงแล้ว…มีจุดที่แปลกๆ อยู่” ฉินจื้อส่ายศีรษะ “ปรมาจารย์ไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้ข้าเองก็เคยโดนของมาก่อน ตอนที่ข้าหมดสติไปไม่รู้วันรู้คืนก็ได้แม่นางเซี่ยครึ่งเซียนช่วยทำพิธ
