งน้อยมากที่จะไม่มีอนุภรรยาหรือนางข้างห้อง
อย่าว่าแต่รัชทายาทเลย
เซี่ยเฉียวแทบสำลัก
นางกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง เซี่ยผิงกั่งก็พูดขึ้นอีก “เรื่องที่ว่าจะเลือกใครนั้น ข้าเลือกเอาไว้ให้เจ้าแล้ว หน้าตาดีทีเดียว บอบบางร่างน้อย ข้าให้นายหน้าเก็บไว้ให้แล้ว พรุ่งนี้จะพามาให้เจ้าดู?”
หากน้องสาวของเขายังไม่ถูกใจ เขาก็ยังไม่อยากจ่ายเงิน
แต่ถ้าคนอื่นซื้อตัวไปแล้วเขาก็เสียดาย ดังนั้นเขาจึงได้บอกให้นายหน้าเก็บตัวคนเอาไว้ก่อนสักสองสามวันอย่างหน้าด้านๆ…โดยให้เงินมัดจำไว้ก่อนเล็กน้อย หากเขาไม่ซื้อและต้องเสียเงินมัดจำไปก็ถือว่าเสียหายแค่เล็กน้อย
เซี่ยเฉียวปากอ้าตาค้าง “ท่านช่างเป็นพี่ชายแท้ๆ ที่คลานตามกันมาของข้าจริงๆ”
“ยังจะต้องให้เจ้าบอกอีกหรือ ท่านแม่ของพวกเราตายเร็ว หากข้าไม่ดูแลเจ้า แล้วเจ้าคิดว่าจะให้ท่านพ่อดูแลหรือ” เซี่ยผิงกั่งเอ่ยถึงเซี่ยหนิวซาน แถมยังกลอกตาไปหนึ่งที แค่ยังไม่ถุยน้ำลายออกมาเท่านั้น
“อนุภรรยานางข้างห้อง…ท่านเก็บไว้ให้ตัวเองเถอะ รัชทายาทคงจะหมดวาสนาเสพสุขแล้ว”
“ในเมื่อต้องการแต่งกับข้า ไม่ว่าเขาจะเป็นฮ่องเต้หรือรัชทายาท ก็ต้องให้ความสงบในจวนแก่ข้า หากข้าไม่สามารถมีลูกได้ และเขาทนไม่ได้ ข้าจะออกไปเอง ไม่ต้องให้คนอื่นมาวุ่นวายออกความคิดแทนข้าหรอก” เซี่ยเฉียวสงบนิ่งมาก
“เจ้าพูดจาไร้เดียงสาเสียจริง นั่นคือรัชทายาทนะ เรื่องสนมใช่เรื่องที่จะเจ้าบอกไม่เอาก็ไม่เอาได้หรือ” เซี่ยผิงกั่งรู
