ดทั้งร่าง
ดวงชะตาของนางไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ พวกเขาเกี่ยวพันกันทางสายเลือดถึงอย่างไรก็ต้องถูกนางพิฆาต
มีกระดาษยันต์สะกดไว้ แต่มันก็สลายหายไปได้
“ต่อไปหากเจ้ามีลูกจะทำอย่างไร ไม่ใช่ว่าคลอดออกมาแล้วจะตายทันทีหรอกนะ” จู่ๆ เขาก็นึกถึงเรื่องที่สำคัญที่สุดขึ้นมาได้และเริ่มกังวลใจแล้ว
เซี่ยเฉียวเองก็ตะลึงไป
เรื่องนั้น…
ก่อนหน้านี้นางไม่เคยนึกถึงมันเลยจริงๆ
ในใจนางรู้สึกหนักอึ้ง “ข้าเองก็ไม่รู้ พี่ชายใหญ่ ท่านล่ะว่าอย่างไร ข้าแต่งกับรัชทายาท หากข้าไม่สามารถมีลูกได้…”
สามีภรรยาไม่ปรองดอง
สมาชิกราชวงศ์จะรับอนุภรรยาหรือไม่ใช่เรื่องง่ายๆ? หากรับอนุภรรยาคนแล้วคนเข้าบ้านมาเรื่อยๆ อย่างนั้นก็น่ารำคาญมาก
“แต่ไม่เป็นไรหรอก สุขภาพร่างกายข้าไม่ดี มีลูกไม่ได้ หากอยู่แล้วไม่สบายใจ ข้าก็แค่หลบซ่อนเอาก็ได้ พอถึงเวลานั้นก็ออกจากบ้านมาเป็นนักพรต ก็ค่อยบอกว่านางทำเพื่อขอพรให้ราชวงศ์ จ้าวเสวียนจิ่งก็คงจะไว้หน้านางบ้างและตอบตกลงกระมัง” พริบตาเดียวเซี่ยเฉียวก็คิดได้แล้ว
“เจ้ารู้จักเรียกชื่อรัชทายาทตรงๆ แล้ว” เซี่ยผิงกั่งรู้สึกโมโหนังหนูนี่จริงๆ “อีกแค่ไม่กี่เดือนก็จะถึงวันแต่งงานแล้ว หากคนอื่นได้ยินเจ้าเรียกอย่างนี้ พวกนางกำนัลอาวุโสที่ในวังส่งมาสั่งสอนเจ้าก็จะถูกลงโทษ อีกอย่าง เจ้าไม่ได้มีความรักความรู้สึกกับรัชทายาทสักนิดเลยหรือ ใกล้จะแต่งงานกับเขาอยู่แล้วยังจะคิดจะออกบวชอยู่อีก หากรัชทายาทรู้เข้า พระชายาเ
