วของอาจารย์อวี๋บอบบางจริงๆ
ปกติเขากระทบกระแทกนิดหน่อยฟกช้ำดำเขียวก็ไม่เห็นชัดขนาดนี้ แต่อาจารย์อวี๋ผู้นี้แค่โดนหมัดเขาทีเดียวเท่านั้น ใบหน้าครึ่งหนึ่งของนางก็บวมขึ้นมาแล้ว ดูน่าเวทนานัก
นางเป็นผู้หญิงคนหนึ่ง
เซี่ยผิงกั่งเพิ่งจะรู้สึกแบบนี้เป็นครั้งแรก เขาจึงนิ่งเงียบไปพักหนึ่ง
เขาคิดว่าต่อไป…เขาจะไม่ต่อยนางที่หน้า
อย่างนั้นก็ไม่ถูก ร่างกายของผู้หญิงทั้งอ่อนแอบบอบบาง กระดูกก็กระแทกไม่ได้ หน้าอกนี้ก็…ไม่ได้ ท้องก็…เกี่ยวกับการเกิดการคลอดของผู้หญิง ก็ไม่ได้อีก นับไปนับมาแล้ว เขาก็แตะต้องนางไม่ได้?
เมื่อเซี่ยผิงกั่งคิดได้เช่นนั้นเขาก็หดหู่ลงทันที
อวี๋เซียนเองก็ไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ พอนางเห็นว่าเขาดูไม่มีหมดพลังก็คิดว่าเขารู้สึกผิดที่ลงมือกับนางหนักไป
“ก็แค่บาดเจ็บเล็กน้อยเท่านั้น ตอนที่ข้าอยู่ตงอันก็เคยถูกคนอื่นต่อยจนเหมือนหมูเหมือนหมา ข้าก็ยังไม่ร้องสักแอะ หมัดของเจ้าแค่นี้ไม่เป็นไรหรอก ครั้งนี้ข้าประมาทไปชั่วขณะ ขอให้ข้าได้พักสักหน่อย แล้วครั้งหน้าข้าจะไม่แพ้เจ้าอีกแน่นอน” อวี๋เซียนเขย่งเท้าและตบไหล่เซี่ยผิงกั่ง “ไม่ต้องกังวล ไม่เป็นไร!”
เซี่ยผิงกั่งพึมพำไม่หยุด
เขารู้สึกเสียใจ
กว่าเขาจะหายอดฝีมือที่สู้กันได้อย่างสบายใจไม่ง่ายเลย ตอนนี้กลับไม่สามารถลงไม้ลงมือเพื่อแอบเรียนวิชาได้แล้ว?
ตอนที่ 996 ไม่เห็นเดือนเห็นตะวัน
ในเวลาเดียวกันนั้นแม่นางโจวก็กลับถึงบ้านแล้ว
นางรีบไปที่เรือนของท่
