่านหญิงผู้นี้ยังมีเคราะห์ที่ต้องเผชิญอยู่อีกครั้งนั้นเป็นเรื่องจริง
นางคำนวณแล้วว่าเป็นเคราะห์รัก ซึ่งไม่ได้เป็นปัญหาใหญ่มาก ที่สำคัญที่นางต้องปล่อยวาง ไม่ดื้อดึง แล้วก็จะดีเอง
เมื่อหมกมุ่นดื้อดึงกับทุกสิ่ง นางก็จะเสียสติ สติจะเตลิด ถึงโชคชะตานี้อยากจะตามก็ตามไม่ทัน
ในชีวิตของคนเราทุกคนต่างก็มีเคราะห์ภัยใหญ่น้อยอยู่แล้ว สภาพแวดล้อมและเคราะห์ภัยที่ติดตัวมาแต่กำเนิดบางอย่างนั้นเปลี่ยนแปลงไม่ได้ง่ายๆ เช่น ชะตาของคนโสดคนเป็นหม้ายโดดเดี่ยวอย่างของพี่ชายใหญ่นาง แต่สถานการณ์ปัจจุบันของจ้าวจยาหลิงนั้นเกิดขึ้นในภายหลัง ซึ่งหลีกเลี่ยงได้ง่ายมาก
จะกลัวก็แต่จ้าวจยาหลิงผู้นี้ไม่ฟังคำเตือนของนางเหมือนกับต่งอีอวิ๋นในตอนนั้น เช่นนั้นนางก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว
แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าก่อนหน้านี้จ้าวจยาหลิงจะหวาดกลัวมาก ซึ่งก็ถือว่ามีประโยชน์อยู่บ้าง เพราะอย่างน้อยตอนนี้นางก็ดูขี้ขลาดมากขึ้น คิดว่าเพื่อรักษาชีวิตน้อยๆ ของนางแล้ว ต่อไปนางก็คงจะทำอะไรด้วยความระมัดระวังมากขึ้น ไม่กล้าทำอะไรโดยไม่คิดให้ดีอีกแล้ว
จ้าวจยาหลิงรู้จักความกลัวแล้วจริงๆ
นางแทบจะไม่รู้ตัวว่าทำอะไรลงไปบ้างในช่วงเวลาที่ทำอะไรโง่ๆ ลงไปนั้น แต่กลับจดจำความรู้สึกหวาดกลัวตื่นตระหนกได้ดี
ยิ่งกว่านั้น ในใจของนางก็รู้สึกว่างเปล่าเหมือนจอกแหนที่หลุดลอยไม่มีที่ยึดเกาะ อารมณ์ความรู้สึกแบบนั้นน่ากลัวมาก
จอหงวนหรือเฝิงหยิงหยิงอะไร…
หากท่านแม่ของนางแล
