ะรวดเร็วเช่นนี้ แม้ว่าชื่อเสียงของจวนหย่งหลินอ๋องของข้าจะไม่ได้ดีเท่าไรนัก แต่เรามีทรัพย์สมบัติมากมาย ของพวกนี้จะไปเทียบกับชีวิตบุตรสาวที่รักของข้าได้อย่างไร เพียงแต่พวกเราไม่สามารถทำเกินหน้าจวนหนิงเป่ยอ๋องได้ จึงได้ให้ของรางวัลพวกนี้ มิฉะนั้นต่อให้เป็นเงินหนึ่งหมื่นสองหมื่นตำลึงข้าก็ยอมให้ได้”
“มันมากเกินไป สามพันตำลึงกับโสมป่าเหล่านี้เพียงพอแล้วจริงๆ หากพระชายารู้สึกไม่สบายใจก็สามารถใช้เงินไปทำบุญเพิ่มเติมได้ จะได้เป็นการสั่งสมบุญกุศล และเป็นประโยชน์ต่อลูกหลานด้วย”
เมื่อพระชายาเห็นว่าเซี่ยเฉียวยืนยันหนักแน่น นางก็ไม่อาจเกลี้ยกล่อมได้อีก
“จะต้องทำตามที่ท่านปรมาจารย์ชี้แนะ” พระชายาเคร่งขรึมจริงจังมาก
สิ่งของเหล่านั้นทั้งหมดถูกวางไว้บนรถม้าของเซี่ยเฉียวเพื่อส่งกลับไปที่หอส่องชะตา แล้วเซี่ยเฉียวก็นำหุ่นไม้ไปตามหาวิญญาณตระกูลไป๋หลี่
อย่างไรก็ตาม หลังจากที่เซี่ยเฉียวท่องคาถาและเสี่ยงทายหลายครั้ง นางก็รู้เพียงว่าวิญญาณอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และหลังจากรอมาตลอดบ่ายนางก็ยังไม่เห็นวิญญาณลอยมาเลย
นี่มันแปลกแล้ว
การรับรู้ตำแหน่งได้พิสูจน์ได้ว่าวิญญาณยังคงอยู่และไม่ได้สลายไป
เช่นนั้นก็หมายความว่าวิญญาณตนนี้ถูกจองจำกักขังอย่างนั้นหรือ
เซี่ยเฉียวไม่สามารถตามหาวิญญาณพบได้ในขณะนี้ นางก็ไม่สามารถทำอะไรได้อีก พอตกเย็นนางก็เหนื่อยมากแล้ว ดังนั้นนางจึงวางแผนที่จะนอนพักก่อนสักคืน แล้วค่อยนำหุ่นไม้มา
