หลือของนางจะปลอดภัยและไร้กังวล แต่ตอนนี้นางมีโชคร้ายที่ยังไม่ได้กำจัด นางจะต้องทำใจให้สบาย ไม่ผูกแค้น วิญญาณที่มีชีวิตของนางหลุดออกจากร่างจนเกือบจะเกิดเรื่องร้าย นางจึงเกิดความแค้นได้ง่าย หากไอแค้นนี้ผูกพันธนาการนาง ต่อให้นางมีโหงวเฮ้งดีอย่างไรก็ช่วยไม่ได้” เซี่ยเฉียวเอ่ย
เมื่อพระชายาได้ยินเช่นนั้น นางก็มองดูบุตรสาวด้วยความกังวล “หลิงเอ๋อร์ เจ้าฟังอยู่หรือไม่ โชคดีที่ครั้งนี้ท่านปรมาจารย์ช่วยเจ้าไว้ได้ ไม่อย่างนั้นชีวิตที่เหลือของเจ้านี้ก็จะต้องเป็นคนเสียสติไปตลอดแล้ว!”
จ้าวจยาหลิงดวงตาฝ้าฟาง
“คนข้างนอกต่างก็ลือกันว่าเจ้าเป็นไข้ใจเพราะผู้ชายคนหนึ่ง เจ้าลองคิดดูให้ดีว่า เจ้าได้ยินคำพูดเช่นนั้นแล้วสบายใจหรือไม่” พระชายาเองก็ไม่ได้ตามใจลูกแล้ว สาเหตุที่บุตรสาวของนางโตมาแบบนี้ส่วนใหญ่ก็เพราะนางถูกคนรอบข้างโอบอุ้มเอาใจมาตั้งแต่เด็ก ไม่เคยได้รับความสะเทือนใจใดๆ
ตอนนี้นางไม่ถือสาที่จะต้องพูดจะให้นางสะเทือนใจสักหน่อยเพื่อที่ว่าต่อไปนางจะได้รู้ความขึ้นมาบ้าง!
