ตอนที่ 985 รายรับไม่พอรายจ่าย / ตอนที่ 986 ถุงเงินใบหนึ่งจะมีความหมายอะไร
ตอนที่ 985 รายรับไม่พอรายจ่าย
บัณฑิตที่มีความสามารถล้วนใส่ใจเกี่ยวกับวิสัยทัศน์และอารมณ์ความรู้สึก และควรพิถีพิถันเกี่ยวกับของใช้ใดๆ ที่อยู่รอบกาย การพัฒนาวิสัยทัศน์ที่ดียังมีประโยชน์ต่อการวาดเขียนอีกด้วย
แต่เมื่อพิจารณารอบกายปรมาจารย์โม่ให้ดี…
จิ๊…
ไป๋หลี่จี้รู้สึกไม่อยากจะมองจริงๆ
เก้าอี้และโต๊ะที่นางใช้ก็ดูธรรมดาทั่วไป มีราคาไม่เท่าไร ภายในห้องก็ไม่มีเครื่องเรือนที่ทำจากไม้หวงฮวาหลี[2] หรือไม้จื่อถาน[2] เลยสักชิ้น นางใช้ของโดยไม่ใส่ใจเรื่องวัสดุก็ช่างเถอะ แต่รูปแบบก็ยังไม่ดี ด้านบนโล้นเลี่ยนและไม่มีลวดลายเลยแม้แต่น้อย
ถึงอย่างไรก็ควรจะแกะสลักภาพดอกเหมย กล้วยไม้ ไผ่ หรือดอกเบญจมาศเพื่อแสดงความเป็นวิญญูชนหน่อยไหม
เฮ้อ เสียดายมือดีๆ คู่หนึ่งจริงๆ
ชั้นล่างกลับมีของมากมาย แต่พวกมันถูกแกะสลักไว้เพื่อให้คนตายใช้
เมื่อเซี่ยเฉียวสัมผัสได้ถึงสายตาที่รังเกียจของไป๋หลี่จี้ นางก็อดรู้สึกน้อยใจไม่ได้
มือของนางสั่นเล็กน้อย นางรีบวางพู่กันลง จากนั้นก็ค่อยๆ หยิบยาออกมาและกินเข้าไปเม็ดหนึ่งก่อน
“ผู้น้อย ท่านต้องการให้คัดลอกหนังสือ แต่ข้ามีแค่มือคู่นี้คู่เดียว เช่นนั้นคงต้องให้คนอื่นมาคัดลอกให้ เดิมทีตัวอักษรของข้าก็ไม่ค่อยงดงามอยู่แล้ว คัดลอกออกมาแล้วไม่น่าอ่านไม่น่ามอง ท่านก็คงมองไม่ลง ประเดี๋ยวข้าคงใช้เงินจ้างคนที่ลายมือส
