กสับสนอยู่ในใจ เขากลัวจริงๆ ว่าเด็กคนนี้จะไอจนตาย
“ไม่ต้องพูดแล้ว…ข้ารู้แล้วว่าชีวิตของเจ้าไม่ง่าย…” ไป๋หลี่จี้เห็นสิ่งของมีทองแวววาวในตะกร้าไม้ไผ่ของนาง “เจ้าเป็นแค่นักพรตคนหนึ่งจะไปใช้ของที่ทำจากทองทำไม มันจะไม่เชยไปหน่อยหรือ อีกอย่าง เวลาออกไปข้างนอกของพวกนี้ก็ถูกปล้นชิงได้ง่ายด้วย…”
“มันใช้ดี” เซี่ยเฉียวมีสีหน้าจริงจัง
นางก็แค่ชอบ นางไม่ผิด
เมื่อมี ‘อาวุธ’ ถนัดอยู่ในมือ นางก็จะมีกำลังใจในการทำงานมากขึ้น!
ไป๋หลี่จี้พูดไม่ออกเล็กน้อย เขามองไปที่ภาพกล้วยไม้ของนางและถอนหายใจ “ภาพวาดของเจ้าดีมาก แต่น่าเสียดายที่พู่กันและหมึกไม่ดี ข้ารู้ว่ามีหีบสมบัติอยู่ในที่แห่งหนึ่ง หากเจ้าว่างก็ค่อยไปขุดมันขึ้นมา ในนั้นน่าจะมีเงินไม่น้อย เจ้าใช้มันซื้ออุปกรณ์ให้หมด จากนั้นตกเย็นก็ให้มาหาข้า ข้าจะสอนให้เจ้าเห็นว่าทำอย่างไรจึงจะใช้ของแพงๆ พวกนั้นโดยไม่เสียของ”
“…” เซี่ยเฉียวได้ยินเช่นนั้นก็ทั้งตกใจและประหลาดใจ
นี่หมายความว่า…เท่ากับเขาเป็นอาจารย์ของนางแล้วครึ่งหนึ่ง!
“ตระกูลไป๋หลี่ของข้าเหลือลูกหลานที่ยังมีเหลืออยู่ไม่มากแล้ว น่าเสียดายที่ข้าไม่สามารถถ่ายทอดความสามารถของข้าให้พวกเขาได้ เจ้ามีทักษะที่ดี ข้าสามารถชี้แนะอะไรให้เจ้าได้บ้าง หวังว่าต่อไปเจ้าจะรับลูกศิษย์ที่หน่วยก้านไม่เลวแทนตระกูลไป๋หลี่ของข้า ข้าจะได้ลงไปปรโลกอย่างสบายใจหน่อย”
ตอนที่ 986 ถุงเงินใบหนึ่งจะมีความหมายอะไร
เซี่ยเฉียวเองก็ไม่