้น?
เซี่ยเฉียวสูดดมกลิ่น ลูบสัมผัสกล่องที่อยู่ในมือ และก้มหน้าลงเปิดดู
“มัน…เป็นพู่กันที่ดีจริงๆ” เซี่ยเฉียวหยิบมันขึ้นมาดูอย่างง่ายๆ
ด้ามพู่กันเป็นไม้จริงๆ แต่ที่ปลายด้านหนึ่งกลับเป็นกระดูกชิ้นเล็กๆ มันไม่ยาวมาก และดูไม่เหมือนกระดูกด้วยซ้ำ แต่ดูเหมือนหยกขาวที่มันวาว
“เจ้าพบของสิ่งนี้ที่ไหน” เซี่ยเฉียวเอ่ยถามหลังจากตรวจสอบอย่างละเอียดแล้ว
“เสด็จพ่อเคยชอบพู่กันด้ามนี้ที่สุด แล้วก็พระราชทานให้ข้าเป็นรางวัล ข้าใช้อยู่สองสามครั้ง แต่ก็รู้สึกจับไม่ค่อยถนัดก็เลยเก็บมันไว้ ตอนวันเกิดน้องสี่ก็ให้เขาไปเป็นของขวัญ เพิ่งจะไปขอกลับมานี่แหละ” จ้าวเสวียนจิ่งอธิบายค่อนข้างชัดเจนทีเดียว
จ้าวเสวียนจิ่งตัวสูง เวลานี้เขาก้มศีรษะเล็กน้อย เดินไปพลางก็ตอบคำถามของเซี่ยเฉียวไปพลาง
“แย่งมาจากองค์ชายสี่ ไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไรหรือเปล่า” เซี่ยเฉียวเอ่ยถาม
องค์ชายสี่เองก็เป็นน้องชายที่ดีที่หาไม่ได้ง่ายๆ เขาไม่เคยคิดที่จะแย่งบัลลังก์ของจ้าวเสวียนจิ่ง แต่ต่อให้เป็นคนดีแค่ไหนก็มีอามณ์กันได้ หากไปจี้จุดเขาเข้า แล้วเกิดคลุ้มคลั่งขึ้นมาเพราะเรื่องนี้จะทำอย่างไร
“ท่านวางใจได้ ข้าพูดกับน้องสี่ชัดเจนแล้ว นอกจากนี้ข้าก็ยังเลือกเครื่องเขียนล้ำค่าชุดหนึ่งส่งไปให้เขาด้วย อีกอย่างพู่กันด้ามนี้เขาก็ไม่ค่อยได้ใช้อะไรมากมาย เก็บอยู่ในคลังจนฝุ่นเกาะแล้ว”
ตอนที่ 974 ตามหาวิญญาณ
จ้าวเสวียนจิ่งพูดอย่างนั้น เซี่ยเฉียวก็วางใจ
ทั้งสองเ
