ดินออกมาจากจวนอ๋อง เบื้องหลังยังมีสาวใช้ที่ชื่อว่าหวนเอ๋อร์ติดตามมาด้วย
“ตอนนี้ศิษย์พี่จะไปไหนหรือ” จ้าวเสวียนจิ่งยังไม่คิดจะจากไป
“จะไปตามหาจิตวิญญาณของท่านหญิง” เซี่ยเฉียวพูดจบแล้วก็สั่งให้สาวใช้ชื่อหวนเอ๋อร์ไปนั่งหน้ารถม้า “เจ้านำคนขับไปตามทาง ก่อนที่ท่านหญิงจะเกิดเรื่องสองสามวันนางไปที่ไหนมาบ้าง พบใครบ้างก็ค่อยๆ ไปตามนั้น ไม่ต้องลำบากใจ”
เวลานี้หวนเอ๋อร์ระมันระวังตัวราวกับจะหายตัวไปกระนั้น นางไม่กล้าแม้แต่จะหายใจเสียงดัง
เมื่อก่อนนางก็เคยเจอรัชทายาท!
ถึงอย่างไรท่านหญิงของนางก็เป็นที่รักใคร่โปรดปรานของฮองเฮา กับองค์รัชทายาทเองนางก็ได้พบเจอบ่อยครั้ง ยามที่รัชทายาทเผชิญหน้ากับท่านหญิงของนาง…พระองค์ไม่เคยเป็นแบบนี้เลย
ตอนที่ท่านหญิงยังเด็ก รัชทายาทก็ยังให้ความสนิทสนมอยู่บ้าง แต่พอโตขึ้นรัชทายาทก็ไม่ค่อยยิ้มแย้มอีกเลย
ดูเหมือนว่า…พระองค์รำคาญที่ท่านหญิงของนางพูดมาก ทั้งเสียงดังและเอาแต่ใจ…
แต่ตอนนี้ รัชทายาทกลับพูดจาน่าฟังกับปรมาจารย์โม่ผู้นี้ได้แล้ว!
หวนเอ๋อร์เองก็ไม่กล้าแสดงความเห็นอะไร
หลังจากออกจากจวนอ๋อง นางก็ไปที่หอจอหงวนก่อน ซึ่งที่นั่นเป็นสถานที่ที่ดี ซึ่งในตอนนั้นที่มีขบวนแห่จอหงวน พวกเขาก็เริ่มต้นจากที่นี่ หากอยู่บนชั้นสองก็สามารถมองลงมาเห็นภาพบรรยากาศได้เป็นอย่างดี
“วันที่ใต้เท้าเวินแต่งงานก็ผ่านตรงนี้ คุณหนูของพวกเราก็รอขบวนรับเจ้าสาวที่ตรงนี้ จากนั้นก็ติดตามขบวนไปที่จวน
