ตระกูลเวินด้วย” หวนเอ๋อร์เอ่ยอย่างระมัดระวัง
เซี่ยเฉียวพยักหน้าแล้วลงจากรถไปสำรวจดูรอบๆ
มีวิญญาณทุกประเภทอยู่มากมายรอบตัว
เมื่อเซี่ยเฉียวเห็นวิญญาณที่น่าเกลียด นางก็จะพยายามหลีกเลี่ยงและไม่มองอีกเป็นครั้งที่สอง แต่หลังจากมองหาเป็นเวลานาน นางก็ยังไม่พบจิตวิญญาณของจ้าวจยาหลิง ซึ่งน่าจะไม่ได้อยู่ที่นี่
เซี่ยเฉียวเคยเห็นวิญญาณดินที่แยกออกจากร่างมาก่อน แม้ว่าวิญญาณจะไม่สมบูรณ์ แต่ผิวพรรณดีมากไม่เหมือนกับวิญญาณของคนตาย จึงทำให้แยกแยะได้ง่ายมาก
“ไปที่อื่นอีก” หลังจากนั้นไม่นานเซี่ยเฉียวก็บอก
รถม้าเดินทางต่อไป
แต่หลังจากออกเดินทางได้ไม่นาน รถม้าก็หยุดอีกครั้งเมื่อถึงถนนถัดไป “คุณหนูของข้าชอบอาหารและเครื่องประดับบนถนนเส้นนี้ที่สุด เมื่อใดก็ตามที่นางออกมาจากบ้านก็จะต้องมาแวะดูแทบทุกร้าน นอกจากนี้ยังมีโรงละครที่นางชอบมาก ยังเคยให้รางวัลพวกเขาด้วย”
ต้องบอกเลยว่าชีวิตของท่านหญิงมีสีสันมาก
เมื่อมีเงินมาก พอเห็นอะไรก็ชอบที่จะซื้อไปหมดทุกอย่าง
ของที่ขายบนถนนเส้นนี้มีราคาแพงมาก หนึ่งในนั้นคือร้านขายเครื่องประดับที่เซี่ยเฉียวเคยได้ยินชื่อมาก่อน ซึ่งเครื่องประดับศีรษะหนึ่งชุดอาจมีราคาหลายร้อยตำลึง หากเป็นของที่หายากขึ้นมาหน่อยก็จะยิ่งมีราคาแพงมากขึ้นไปอีก
แต่มันก็ดูดีจริงๆ
เซี่ยเฉียวเองก็เคยพบเห็นสตรีสูงศักดิ์หลายคน พวกนางสวมเครื่องประดับเหล่านั้น ซึ่งมันทำให้คนที่บอบบางและหน้าตาดีอยู่แล้วสามารถสวยน่
