็ตามในราชวงศ์นี้ก็ไม่ค่อยอยากจะข้องเกี่ยวกับข้าสักเท่าไรหรอก” จ้าวเสวียนจิ่งไม่มีท่าทีที่จะพิจารณาตัวเองเลยสักนิด
“ทำไม” เซี่ยเฉียวไม่เข้าใจจริงๆ
จ้าวเสวียนจิ่ง…ก็ดีนี่?
เขาก็ถ่อมตัวดี และไม่เคยแสดงอำนาจของรัชทายาทเลย
จ้าวเสวียนจิ่งคิดว่าการที่เขาซ่อนตัวตนของเขาเอาไว้ลึกเกินไปก็ไม่ดีเหมือนกัน จึงได้พูดออกมาอย่างตรงไปตรงมา “ข้าไม่ยอมแต่งงานสักทีจนทำให้เชื้อพระวงศ์คนอื่นๆ ต้องลำบากไปด้วย ไม่มีพวกเขาคนไหนกล้าแต่งงานมีลูกเร็วๆ นี่เป็นข้อแรก และข้อสอง เพราะเสด็จพ่อเองก็เข้มงวดกับลูกหลานเชื้อพระวงศ์มาก และโปรดลูกหลานที่มีความสามารถ ดังนั้นพวกเขาจึงต้องเรียนหนักและใช้ชีวิตอย่างยากลำบากตั้งแต่ยังเด็ก”
มันแย่ขนาดนั้นเลยหรือ
พวกเขาทั้งหมดเกิดในราชวงศ์ แม้ว่าพวกเขาจะเป็นเพียงสมาชิกของตระกูล แต่ความสูงส่งนี้ยากที่จะมีใครเทียบได้ ครอบครัวคนธรรมดาทั่วไปก็ยังมีพวกเกเรเสเพลได้เลย…
“ฮ่องเต้รักเจ้ามากขนาดนี้ หากข้าไม่รู้… ก็คงคิดว่าเขาอยากจะเลี้ยงให้เจ้าเสียคนเสียอีก”
เซี่ยเฉียวคิดอย่างนั้นจริงๆ
ฮ่องเต้ส่วนใหญ่ที่นางรู้จักสร้างความสมดุล ต่อให้เป็นลูกๆ ของตนเองก็ต้องวางแผน ไม่ได้มีใจรักใคร่โปรดปรานจริงๆ
แต่เห็นได้ชัดว่าฮ่องเต้องค์ปัจจุบันนั้นแตกต่างออกไป
