รย์เข้าหูเขาแล้ว
เมื่อเทียบกับเงินและชีวิต อย่างหลังนั้นย่อมสำคัญกว่าอยู่แล้ว ปรมาจารย์บอกแล้วว่าพลังชั่วร้ายของเขาส่วนมากมาจากนังหนูอายุสั้นคนนั้น ขอแค่ครอบครัวของนังหนูนั่นคนนั้นได้รับการเอาใจเป็นอย่างดี เขาจะรอดจากเคราะห์ภัยนี้อย่างแน่นอน แม้จะไม่รอด แต่ยามแก่ตัวไปกว่านี้ก็จะไม่อ้างว้างถึงขนาดนั้นแน่!
เซี่ยเฉียวปล่อยวิญญาณตนนั้นออกมา แล้วให้เขาติดตามชายชรากลับไปดูที่บ้าน
“ศิษย์พี่ทำไมไม่ใช้โอกาสนี้เพื่อรีดไถเขา…ฉวยโอกาสให้เขาจ่ายเงินมาสักหน่อย ก่อนหน้านี้เรายังให้เงินเขาไปเลย” เจียงจิ้นลู่รีบถามทันทีหลังจากที่ชายชราจากไป
“ต้มตุ๋นหลอกลวงย่อมต้องรับกรรมนี่?” เซี่ยเฉียวจงใจชี้แนะสั่งสอนเขา
เจียงจิ้นลู่มีสีหน้ากลัดกลุ้ม
ศิษย์พี่เห็นแก่หน้าเขาก็เลยไม่เก็บเงินอย่างนั้นหรือ
แต่…
หมอดูคนนั้นไม่ใช่คนดีอะไรเสียหน่อย เก็บเงินเขามาก็สมควรแล้ว แม้ว่าจะไม่ได้กำไร แต่ก็ไม่ควรขาดทุนนี่?
เซี่ยเฉียวไม่ได้เข้าใจเจียงจิ้นลู่มากนัก
วันถัดมา หมอดูชราก็ออกไปที่หมู่บ้านนอกป้อมเหมิงจยาเพื่อไปหาคนในครอบครัวของด็กสาว
เรื่องนี้ไปผ่านนานแล้วก็จริง แต่สำหรับมารดาของเด็กสาวแล้ว ทุกๆ วันที่ผ่านไปล้วนแต่เป็นความทุกข์ทรมาน เมื่อหมอดูชราปรากฏตัว ฮูหยินก็ตาแดงขึ้นมาทันที และบอกไม่ถูกว่าอยู่ในอารมณ์ความรู้สึกอย่างไร
ตอนนั้นปรมาจารย์หม่าพูดอย่างชัดเจนว่า หากนางขายลูกออกไป สามีของนางก็จะรอด
ปรมาจารย์หม่าโดยเข้าไปหาฮู
