หมดแล้ว
เซี่ยเฉียวมองเขาด้วยความรังเกียจอย่างแท้จริง นางอดไม่ได้ที่จะกุมหัวใจดวงน้อยของตนเอง แทบตายด้วยความโกรธนี้
“อาจารย์ฉลาดมาทั้งชีวิต เหตุใดท่านจึงเลอะเลือนไปชั่วขณะรับเจ้าที่โง่เขลาขนาดนี้มาเป็นศิษย์ได้” เซี่ยเฉียวพยายามปรับลมหายใจของตนเองอย่างเต็มที่
ไม่ได้การ ศิษย์น้องโง่ๆ คนนี้คงจะไม่ติดตามนางไปตลอดหรอกใช่ไหม
วันนี้วันเดียวก็ไม่เป็นไรหรอก แต่หากเขายังตามมาแบบนี้อีก วิถีเต๋าของนางต้องถูกทำลายแน่!
เจียงจิ้นลู่หูแดงแล้ว เขาเองก็ทำอะไรไม่ถูก เดิมทีเขาก็ดูเด็กอยู่แล้ว แต่ด้วยการแสดงออกในขณะนี้เขาดูเหมือนลูกชายเกเรที่ถูกดุ
เซี่ยเฉียวถอนหายใจ “ข้าสามารถนับนิ้วทำนายได้ ไม่จำเป็นต้องแอบไปหาคนมาช่วยเรื่องแบบนี้ หากข้าบอกว่าเขามีเคราะห์ภัย มันก็จะเป็นจริงตามนั้น แต่หากเจ้าไม่เชื่อ ก็แค่คอยจับตาดูเขาใกล้ๆ ก็พอ อย่างสั้นที่สุดคือพรุ่งนี้ นานที่สุดก็คือภายในสามถึงห้าวัน เจ้าจะได้เห็นด้วยตาตัวเองแน่นอน”
