จักรทั้งปวง แม้จะเป็นต้าจิ้งก็ยังห่างชั้นกว่ามาก นึกไม่ถึงว่าอาณาจักรตงไห่จะข้ามเขตทะเลอ้อมมาถึงทางใต้ของต้าจิ้ง ดูท่าสองราชวงศ์จะเปิดศึกกันแล้ว”
เจียงหลัวย่นหัวคิ้ว ทันใดนั้นเขากระโดดขึ้นและพุ่งตัวเข้าไปยังเรือของกองทัพเรืออาณาจักรตงไห่ เหาะเหินเดินอากาศ! เทวชน! เจ้าอธรรมยิ้มออกมา ไม่ได้ขวางเขาไว้ เพียงแค่ยิ้มมองการสังหารที่จะเกิดขึ้น
ในความฝัน เจียงฉางเซิงกำลังประลองกับมู่หลิงลั่ว มู่หลิงลั่วในวัยสิบห้าปีโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว นางตัวเตี้ยกว่าเจียงฉางเซิงแค่เล็กน้อยเท่านั้น ร่างในอาภรณ์ขาวทำให้รูปร่างดูสูงโปร่งอย่างเห็นได้ชัด นางกุมกระบี่เล่มหนึ่งในมือ ท่าร่างว่องไวเช่นหงส์ตระหนก แต่ไม่ว่าเพลงกระบี่ของนางจะล้ำเลิศเช่นใดก็ยังไม่อาจทำร้ายเจียงฉางเซิงได้ เจียงฉางเซิงหลบไปพลางวิจารณ์ไปพลางว่า “ช้าไปแล้ว… จิตสังหารน้อยไปหน่อย… ดีมากทีเดียว เมื่อครู่เกือบแทงถูกข้าแล้ว…”
มู่หลิงลั่วขมวดคิ้วงาม ทันใดนั้นมือขวาเปลี่ยนมาผนึกมุทรา พละกำลังของนางเพิ่มขึ้นอย่างมาก ท่าร่างรวดเร็วขึ้นทันใด วิชาเก้าเทพเวียนศึก! นางอยู่ในขั้นเทวจิตแล้ว ด้วยวิชาเก้าเทพเวียนศึกทำให้พลังยุทธ์ปะทุเพิ่มขึ้น แม้พละกำลังจะไม่ทัดเทียมเทวชนแต่มิใช่ว่าเทวจิตทั่วไปจะเทียบได้
คนทั้งสองประลองกันเกือบครึ่งชั่วยาม เจียงฉางเซิงชี้นิ้วชี้มือขวาออกไปแตะหน้าผากของนาง ส่วนมือซ้ายจับสายคาดเอวไว้แล้วยกขึ้น ทำให้ตัวนางเสียหลักและถูกกดล้มลงบน
