สนาคู่ครองของรัชทายาทไม่ใช่เรื่องที่หลีซื่อเหยี่ยนจะยุ่งได้ แต่เดิมทีรัชทายาทเองก็ไม่ได้สนใจเรื่องนี้อยู่แล้ว ในเรื่องแขนของเขาที่ทำให้เกิดความขัดแย้งรุนแรง เรื่องการแต่งงานของเขาจึงเป็นที่สนใจของราชสำนักมาโดยตลอด ในฐานะอาจารย์เขาเองก็หวังว่ารัชทายาทจะได้ผ่อนคลายเรื่องนี้หน่อย เขาจึงไม่ได้เร่งเร้าเซ้าซี้เรื่องนี้
จากนั้นก็เป็นซังโหยว
เด็กคนนี้…ได้รับอิทธิพลมาจากเซียวอวี้หรงค่อนข้างมาก
เขาหมกมุ่นอยู่กับความสะอาด รักดอกไม้ใบหญ้า อารมณ์อ่อนไหว พิถีพิถันเลือกมากเกินไป ชักช้าลังเลจนผ่านมานานหลายปีขนาดนี้
สถานการณ์ของเจ้าสี่เจ้าห้า…ก็ไม่ต่างกันเท่าไรนัก
พอเห็นอย่างนี้แล้ว นอกจากนางหนูน้อยและรัชทายาทที่ไม่เหมือนคนอื่นแล้ว ทำไมเด็กๆ ที่เขาเลี้ยงดูขึ้นมาถึงได้มีปัญหาใหญ่โตขนาดนี้กันทุกคนเลยนะ
หลีซื่อเหยี่ยนยิ่งคิด คิ้วของเขาก็ยิ่งขมวดอย่างเห็นได้ชัด
แต่เซียวอวี้หรงคิดว่าอาจารย์ไม่พอใจเขา ดังนั้นตอนนี้อย่าว่าแต่เขาจะต้องทำตัวเรียบร้อยเลย แม้แต่จะปิดบังเขาก็ไม่กล้า เขารีบคุกเข่าลงทันที “อาจารย์! ศิษย์ชื่นชมศิษย์พี่ใหญ่…แต่ศิษย์ก็รู้ว่าตนเองนั้นยังห่างชั้นกับศิษย์พี่ใหญ่มากนัก ดังนั้นข้าจึงไม่ขอให้ท่านอาจารย์กำหนดการแต่งงานให้ รอให้ข้าพยายามมากกว่านี้อีกหน่อย แล้วค่อย…พูดกัน…”
“…” หลีซื่อเหยี่ยนมีสีหน้าตกตะลึง
“ศิษย์ล่วงเกินศิษย์พี่ใหญ่ ไม่รู้จักขอบเขตจริงๆ แต่ศิษย์จะขยันให้มากขึ้น…” เซียวอวี้
