หรงเอ่ยทันที
เซี่ยเฉียวไม่รู้จะพูดอะไรดีแล้ว
ครั้งก่อนเขาล้มเลิกความคิดไปแล้วไม่ใช่หรือ
ทำไมคราวนี้ยังจะแสดงความจริงใจต่อหน้าอาจารย์อีก!
“ศิษย์น้อง เจ้าทำแบบนี้ไม่ถูก ข้าจะไม่ขอปิดบังเจ้า ข้ามีคนในใจแล้ว…ดังนั้นไม่ว่าเข้าจะทำอะไร ข้าก็จะไม่พอใจหรอก ข้า…เห็นเจ้าเป็นน้องชาย เจ้าอย่าได้มีความคิดอะไรผิดจารีตเช่นนี้อีก!” เซี่ยเฉียวรีบยืนขึ้นทันที
ผิดจารีต?
ใบหน้าของจ้าวเสวียนจิ่งร้อนผ่าวขึ้นมาทันที
เซี่ยเฉียวคิดว่าเซียวอวี้หรงไม่ได้ชื่นชมนางจริงๆ
เขาแค่ได้ยินคำชมมากมายจากอาจารย์ จึงรู้สึกว่าศิษย์พี่ใหญ่ของเขาเป็นผู้หญิงที่ดีที่สุดในโลก เขาจึงเกิดความรู้สึกดีๆ ขึ้นในใจตามธรรมชาติเท่านั้น
“ศิษย์พี่ของเจ้าพูดถูก พวกเจ้าทั้งสองไม่เหมาะสมกัน ต่อไปเจ้าก็สำรวมใจหน่อย” หลีซื่อเหยี่ยนได้สติกลับมาแล้ว เขาจึงรีบเตือนสติเซียวอวี้หรงทันที “ในเมืองหลวงมีสตรีสูงศักดิ์มากมาย และยังมีอีกหลายคนที่รู้หนังสือและมีเหตุมีผล หลังจากกลับเมืองหลวงแล้ว ข้าจะให้แม่สื่อหาคู่มาให้เจ้าดูตัว”
“ขออาจารย์ล้มเลิกความตั้งใจ” เซียวอวี้หรงได้ยินเช่นนั้นก็รีบคุกเข่าคำนับทันที
เขาหน้าแดงด้วยความเขินอายอย่างมาก และเอ่ยทันที “หากไม่ใช่ศิษย์พี่ใหญ่…ศิษย์ก็ไม่แต่ง แค่อยู่กับหนังสือก็พอแล้วในชีวิตนี้ ข้าไม่สนใจพวกเรื่องนั้นเลย”
เขาแค่รู้สึกว่าคนที่รักหนังสือมากอย่างเขาจะไม่มีพลังมากพอในการดูแลครอบครัวและให้ความรักฉันท์สามีภรรยาอี
