ับสนอลหม่านไปหมด โดยเฉพาะเมื่อพวกนางเห็นว่านักพรตหูถูกจับมัดไว้ แต่ละคนก็พากันตกอกตกใจไม่น้อย
พวกเขามากันอย่างรวดเร็ว ยามจากไปก็รวดเร็วเช่นกัน
พบพวกเขาลากตัวคนออกไปจากเรือนด้านข้างนี้ แล้วนั่งเรือกลับออกไป
เรื่องนักพรตคลี่คลายไปแล้ว ที่เหลือก็แต่ต้องรอ
พวกเขาเคลื่อนไหวใหญ่โตเอะอะขนาดนี้ หลีซื่อเหยี่ยนจะไม่รู้ก็คงเป็นไปได้ยาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อในเรือนยังเห็นเลือดชัดเจนอยู่อย่างนั้น เขาออกมาข้างนอกก็เห็นแล้ว องครักษ์ที่ยังคงอยู่ที่นั่นก็อธิบายให้เขาฟังอย่างชัดเจนจนชายชราอย่างเขาแทบจะทนรับไม่ไหว
ศิษย์คนโตของเขาที่อายุเพียงเท่านั้นเคยเห็นฉากนองเลือดแบบนี้เสียที่ไหน
รัชทายาทเจ้าเด็กบ้านี่ลงมือโหดเหี้ยมต่อหน้าเด็กผู้หญิงอย่างนี้ได้อย่างไร ต่อให้คนผู้นั้นจะมีปัญหาก็ลากออกไปตัดคอเสียก็ได้นี่…
หลีซื่อเหยี่ยนรู้สึกไม่สบายใจนัก
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อองครักษ์บอกว่าอาการป่วยของซังโหยวน่าจะเกี่ยวข้องกับตระกูลเหมิง เขาก็หมดเรี่ยวหมดแรงแรงทันที
หลังจากอยู่ในบ้านตระกูลเหมิงมานานขนาดนี้ เขาไม่เคยนึกสงสัยนายท่านผู้เฒ่าตระกูลเหมิงเลยสักนิดจริงๆ เขาเพียงแต่คิดว่าชายผู้นี้ต้องการให้เขาชี้แนะสั่งสอนลูกหลานในบ้านเท่านั้น ดังนั้นเขาจึงได้รับการปฏิบัติเช่นนี้ แต่กลับคิดไม่ถึงว่าเขาว่าจะมีแรงจูงใจซ่อนเร้น
ข้างนอกมีเสียงดังวุ่นวายเกิดขึ้น หลีซื่อเหยี่ยนชายชรารีบลุกออกไปดูทันที
แต่เขากลับเห็นองครักษ์หามคนผ