ู้หนึ่งเข้ามา เดิมทีเขาคิดว่าคนผู้นั้นคือซังโหยว แต่เมื่อมองดูให้ดีกลับพบว่า…เขาไม่เคยพบเห็นคนผู้นั้นมาก่อน
“นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น” หลีซื่อเหยี่ยนงุนงงจริงๆ
“อาจารย์ คนผู้นี้คือเหมิงหยินเป็นหลานชายคนเดียวของนายท่านผู้เฒ่าเหมิง ส่วนคนที่ใกล้ตายคนนี้ก็คือนักพรตที่ นายท่านผู้เฒ่าตระกูลเหมิงเชิญมาเพื่อยื้อชีวิตของเมืองหยิน นักพรตหูผู้นี้ก็เลยคิดวิธีหาตัวตายตัวแทนขึ้นมา ให้ศิษย์น้องสามของเราตายแทนหลานชายของเขา เพราะพวกเขาทั้งสองมีวันเดือนปีเกิดเหมือนกันพอดี” เซี่ยเฉียวอธิบาย
หลีซื่อเหยียนได้ยินดังนั้นก็ตกใจอย่างมาก “มีวิชามารอย่างนี้ด้วยหรือ!”
“จะว่ามีมันก็มีอยู่หรอก แต่คนที่ใช้วิชามารประเภทนี้ล้วนแต่มีจุดจบไม่ค่อยดีทั้งนั้น”
หลีซื่อเหยียนนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ย “พอมาคิดดูให้ดี ตอนที่ข้าพบนายท่านผู้เฒ่าสิบสามตระกูลเหมิงข้างนอกตอนนั้น เขาก็ดูไม่ได้สนใจอะไรข้านัก แต่กลับ…พูดคุยกับศิษย์น้องสามของเจ้าโดยมีเจตนาแอบแฝงอยู่ครู่หนึ่ง และยังบอกด้วยว่าที่บ้านเขาก็มีหลานชายเหมือนกัน จึงได้ถามถึงวันเดือนปีเกิดของเขาไปตามเรื่องตามราว…”
ตอนนั้นเขาเพียงแต่ถามเดือนเกิดซังโหยวเท่านั้น แต่บังเอิญว่ามันเป็นเดือนนั้นพอดี นายท่านผู้เฒ่าตระกูลเหมิงจึงได้ถามต่อว่าเป็นวันไหน เมื่อถึงวันเกิดของเขาจะได้ดูแลเขาเป็นพิเศษ แม้แต่วันเกิดของเขาเองก็ถูกถามไปด้วย
“ก็ช่างบังเอิญจริงๆ ใต้หล้านี้มีคนตั้งมากมาย ดั
