นกลายเป็นศิษย์น้องสามของเจ้าที่มีวันเดือนปีเกิดเดียวกันกับหลานชายของเขา” หลีซื่อเหยียนอดถอนใจออกมาไม่ได้
“ก็นั่นน่ะสิ วันเวลา นิสัยใจคอแต่ละด้านล้วนเข้ากันไปหมด ราวกับว่าสวรรค์ส่งศิษย์น้องสามมาให้พวกเขาต่อชีวิตหลานชายตัวเองกระนั้น ใครจะทนต่อสิ่งตาล่อใจเช่นนี้ได้”
“แล้วศิษย์น้องสามของพวกเจ้าล่ะ” หลีซื่อเหยียนเอ่ยถาม
เขาอายุมากแล้ว เมื่อวานตอนค่ำดื่มเหล้าเยอะไปหน่อยจึงได้หลับลึก ที่เขาอยู่ก็อยู่ด้านหลังของเรือนหลังนี้ ดังนั้นจึงไม่ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวใดๆ
“ข้าต้องพูดเรื่องนี้กับอาจารย์พอดี” เซี่ยเฉียวเริ่มเอ่ย จากนั้นนางก็เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้เขาฟัง
หลีซื่อเหยียนขมวดคิ้วมุ่น
ศิษย์คนเล็กของเขา…
ทำอะไรไม่ค่อยเหมาะสม…
เขาเองก็รู้ว่าเด็กคนนั้นขาดมารดาตั้งแต่ยังเด็ก มารดาของเขาก็ถูกแม่หมอทำให้ตาย ในใจของเขาจึงอดรู้สึกเครียดแค้นไม่ได้ เขาจึงไม่มีความเคารพและเชื่อใจในตัวเซี่ยเฉียวศิษย์พี่ใหญ่คนนี้
เมื่อเปรียบเทียบศิษย์พี่ใหญ่อย่างเซี่ยเฉียวกับหมอเทวดาข้างนอก เขาย่อมรู้สึกว่าหมอเทวดามีความสามารถมากกว่า
แต่เขาก็ไม่ควรตัดสินใจเรื่องนี้แค่คนเดียว
