ียวก็ดึงยันต์ออกมาเผาทิ้ง ทันใดนั้นชายผู้นั้นก็กระอักเลือดออกมาเต็มปาก ซึ่งก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะมนต์คาถาสะท้อนกลับหรือความโกรธกันแน่
หลังจากกระอักเลือดออกมาชายผู้นั้นก็นอนลงไปกับพื้น เบิกตาโพลง และไม่มีเรี่ยวแรงที่จะลุกขึ้นมาได้
เขาดูเหมือนขอทานแก่ๆ คนหนึ่ง
“ชุดของเจ้าดูสูงส่งมั่งมีมากทีเดียว แต่เจ้ากลับไม่รู้เลยสักนิดว่าทำอะไรผิดไป ความมั่งมีที่เจ้าฝืนธรรมชาติให้ได้มาจะต้องแลกด้วยชีวิต” เซี่ยเฉียวยิ้มเย็น
ทรัพย์สมบัติที่ได้มาโดยมิชอบนั้นไม่ควร โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่สามารถ ‘ล่วงรู้ความลับของสวรรค์’ ได้อย่างพวกนาง มันจะมีผลกรรมติดตัว จึงไม่ควรทำกรรมชั่ว ไม่ควรโลภในทรัพย์ ต่อให้มีความโลภก็ต้องมีคุณธรรม
มิฉะนั้นก็จะถูกสวรรค์ลงโทษและมีชะตากรรมเลวร้าย
“เจ้า…เจ้าจะรู้อะไร…” นักพรตเอ่ยขึ้นอย่างดื้อรั้นทั้งเลือดอาบเต็มปาก “ข้า เมื่อก่อนข้าก็เคยทำความดีมาแล้วไม่น้อย…แต่ก็ไม่เห็นว่าจะมีชะตาชีวิตที่ดีอะไรขึ้นมาเลย…”
ตอนนี้เขาแค่ขอในสิ่งที่เขาต้องการเท่านั้น
เซี่ยเฉียวไม่ได้สนใจเขา แต่นางหันไปมองเหมิงหยินผู้นั้น
เขายังมีลมหายใจ…
ดวงของเขาแข็งเหลือเกิน
“เขาป่วยมาหลายปีแล้ว แต่ดูสินี่เขากลับได้รับการดูแลอย่างดี ขาวๆ อ้วนท้วนสมบูรณ์ทีเดียว” เซี่ยเฉียวยื่นมือออกไปหยิกแก้มเหมิงหยิน
หลังจากที่เซี่ยเฉียวหยิกแล้ว นางก็นึกขึ้นได้ว่ามันไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไร แล้วนางก็ดึงมือกลับมาอย่างเมตตาโดยแสร้งทำเป็นว่
