้ว วันนี้ตอนเช้าหมอเข้าไปดูก็ยังเห็นว่าอาการไม่ดีเหมือนเดิม ศิษย์พี่สั่นน้อยลง แต่ใบหน้าก็ยังเย็นเฉียบเหมือนน้ำแข็งอยู่เหมือนเดิม หากยังเป็นแบบนี้ต่อไปก็คงทนไม่ไหวจริงๆ…”
อย่างไรก็ตาม โรคนี้ดำเนินมาเป็นเวลานานแล้ว เจียงจิ้นลู่เองก็สามารถคาดการณ์สถานการณ์ในอนาคตได้
พวกเขาต่างก็นิ่งเงียบไป
ที่ป้อมเหมิงจยานี้มีหมอหลายคน ทั้งยังมีร้านขายยามากขึ้นไปอีก ในช่วงเวลาที่ผ่านมาเขาได้พยายามอย่างดีที่สุด ซังโหยวจะหายดีหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับชะตากรรมของเขาเท่านั้นแล้ว
…
เมื่อวานเซี่ยเฉียวยุ่งกับเรื่องอื่นๆ และไม่ได้เอาของขวัญออกมา วันนี้หลังอาหารเย็นเซี่ยเฉียวก็เริ่มให้ของขวัญทีละชิ้น
ของที่ให้อาจารย์เพื่อแสดงความกตัญญูย่อมต้องให้ก่อนอยู่แล้ว มันคือแผนที่หนังแกะหนาๆ แผ่นหนึ่ง
ท่าทีของเซี่ยเฉียวที่มีต่อแผนที่หนังแกะในขณะนี้ดีกว่าตอนที่นางทำกับต้นฉบับในวังก่อนหน้านี้มาก ถึงอย่างไรตอนนี้นางก็ไม่จำเป็นจะต้องแสร้งทำเป็นไม่รู้จักของสิ่งนี้แล้ว
นางหยิบของออกจากหีบอย่างระมัดระวังแล้วคลี่ออกต่อหน้าหลีซื่อเหยี่ยน
“อาจารย์ ท่านดูสิ นี่เป็น ‘แผนที่โลก’ ที่ข้าคัดลอกเองกับมือ หวังว่าท่านจะชอบ” สีหน้าเซี่ยเฉียวเคารพนอบน้อม “ต้นฉบับของจริงตอนนี้อยู่ในวัง ต่อไปหากท่านอยากเห็นก็ค่อยให้รัชทายาทพาไปดู แต่ถึงอย่างไรต้นฉบับนั้นก็อยู่มานานแล้ว ภาพบนหนังแกะบางแห่งจึงไม่ค่อยชัด ไม่เหมือนแผนที่ที่ข้าคัดลอกมานี้ มันคล้ายกับข
