งยหน้าขึ้นมองนักพรตที่อายุประมาณสามสี่สิบปีตรงหน้าทันที “ศิษย์…ศิษย์พี่ใหญ่!?”
โกหกน่า!
“อาจารย์ ศิษย์พี่จะมีหน้าตาอย่างนี้อย่างไร” เขาถามโดยสัญชาตญาณ
เซี่ยเฉียวถึงกับจนใจเมื่อได้ยินเช่นนั้น
หลีซื่อเหยี่ยนขมวดคิ้ว “ศิษย์พี่ใหญ่ของเจ้างดงามราวกับดอกไม้ เจ้าว่าไม่ใช่หรืออย่างนั้น”
ศิษย์คนโตที่รักของเขาหน้าตาออกจะดี ต่อให้เปลี่ยนโฉมเป็นคนอื่น แต่นางก็ยังเหมือนกับเทพเซียน ลักษณะท่าทางเช่นนี้คนธรรมดาจะมาเทียบได้อย่างไร
นางเป็นลูกศิษย์ของเขาเอง จะเหมือนกับคนอื่นๆ ที่ถูกเก็บมาได้อย่างนั้นหรือ
เจียงจิ้นลู่รีบโบกมืออย่างรวดเร็ว “อาจารย์ ข้าไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น…ศิษย์พี่ใหญ่ ศิษย์พี่ใหญ่หน้าตา…ดีมาก”
“ลำบากศิษย์น้องแล้ว” เซี่ยเฉียวมองเขาอย่างเห็นอกเห็นใจ
แน่นอนว่ารูปร่างหน้าตาของนางไม่ได้น่าเกลียด แต่อาจารย์ของนางกลับบรรยายรูปลักษณ์ของนางเลิศลอยเกินไป จนกระทั่ง…ตอนนี้ศิษย์น้องห้าของนางเห็นนางแล้วก็รู้สึกถึงช่องว่างอันยิ่งใหญ่?
ขณะนี้ในสมองของเจียงจิ้นลู่กำลังยุ่งเหยิงราวกับโจ๊กหม้อหนึ่ง!
สวรรค์ นี่คือ…ศิษย์พี่ใหญ่คนที่…งดงามเหมือนเซียนสวรรค์คนนั้น
คนที่เป็นการบ้านของเขามาหลายปี!
ใช่แล้ว ในฐานะศิษย์ที่อายุน้อยที่สุดของอาจารย์ ตั้งแต่ที่เขาเข้าสำนักมา เขาก็ได้อ่านหนังสือกับอาจารย์มากมาย ได้เรียนเขียนบทกวีไม่น้อย ทั้งยังวาดภาพไปมากมายนัก และการบ้านที่อาจารย์มอบหมายให้เขาบ่อยที่สุด ก็คือ…ศิ
