ษย์พี่ใหญ่!
บ่อยครั้งที่เขาต้องวาดภาพของศิษย์พี่ใหญ่ที่เหมือนกับนางเซียนตามคำบรรยายของอาจารย์ ต้องประพันธ์บทกวีเพื่อบรรยายความงดงามของศิษย์พี่ใหญ่!
เขาต้องทำการบ้านแบบเดียวกันนี้ตั้งหลายครั้งในปีหนึ่งๆ!
เรื่องนั้นก็ช่างมันเถิด เรื่องที่ทำให้เขาปวดหัวจริงๆ คือเขาไม่เคยได้คะแนนดีเยี่ยมกับการบ้านที่เกี่ยวข้องกับศิษย์พี่ใหญ่เลย
อาจารย์มักจะพูดว่าเขาให้ความเคารพศิษย์พี่ใหญ่น้อยเกินไป เขาจึงได้เขียนบทกวีและวาดภาพออกมาได้ไม่ดี พูดจบแล้วก็ยังโทษเขา ถึงอย่างไรเขาก็ไม่เคยพบโม่ชูเซิงมาก่อน ย่อมไม่รู้ว่านางดีอย่างไร แต่ว่า…
ทั้งๆ ที่รู้อยู่ว่าเขาไม่เคยเห็นนางมาก่อน แต่กลับให้นางเป็นหัวข้อการบ้านครั้งต่อไปอย่างไม่ลดละ!
ส่วนโม่ชูเซิงที่งดงามคนนั้นก็ยืนอยู่ตรงหน้าเขาในขณะนี้
นางไม่ได้งดงามเหมือนที่เขาเขียนไว้ในบทความ และนางก็ยังสวมชุดคลุมลัทธิเต๋าที่เขาเกลียดที่สุดด้วย!
เจียงจิ้นลู่รู้สึกเพียงว่าฉากที่สวยงามที่เขาสร้างขึ้นในใจของตนเองได้พังทลายลงแล้ว เวลานี้เขาไม่อยากที่จะมองหน้าศิษย์พี่ใหญ่โม่ชูเซิงคนนี้อีกต่อไป!
อาจารย์หลอกลวงเขา!
เซี่ยเฉียวมองเห็นความผิดหวังของศิษย์น้องห้า
แต่นางก็ไม่สนใจ ทำตัวให้ชินไว้ก็ดี
ศิษย์น้องห้ามีอายุน้อยที่สุดในบรรดาศิษย์น้องทั้งหมดของนาง แต่ก็ยังโตกว่านางเล็กน้อย ตอนนี้เขาน่าจะอายุสิบแปดสิบเก้าปีแล้ว
เขาตัวไม่สูงนัก แม้แต่หน้าตาก็ดูเด็ก เขาดูเหมือนหนุ่มน้อยอายุสิบห้า
