บเข้าไปพักในเรือนรับรองก่อนเถอะ ประเดี๋ยวข้าค่อยพูดกับเจ้าเรื่องเจ้าสาม” หลีซื่อเหยี่ยนท่าทางตามใจ
ส่วนเซียวอวี้หรงและโจวเว่ยจงที่ติดตามมาด้วยมีท่าทางสับสน
อาจารย์ผู้เฒ่าพูดถึงนักพรตอายุสี่สิบปีคนหนึ่งเช่นนี้ไม่แปลกไปหน่อยหรือ
อย่างไรก็ตาม ความสงสัยของเซียวอวี้หรงนั้นหายวับไปในทันที
อาจารย์รักและเอ็นดูศิษย์พี่เสมอมา แม้แต่ตอนที่รับพวกเขาเข้าสำนัก อาจารย์ก็กำชับเป็นร้อยเป็นพันครั้งว่าจะต้องให้ความเคารพศิษย์พี่ จะรังแกศิษย์พี่ไม่ได้ กระทั่งเคยพูดว่า หากท่านไม่กังวลว่าศิษย์พี่จะดูแลสำนักคนเดียวไม่ได้ ไม่มีที่พึ่งในภายหลัง ท่านก็คงจะไม่รับศิษย์คนอื่นเพิ่มอีก!
คำพูดเหล่านี้เขาได้ยินมามากแล้ว
ตอนนั้นอาจารย์ยังบอกอีกว่าศิษย์พี่ยังเด็ก…
ในสายตาของอาจารย์ แม้ว่าศิษย์พี่จะอายุเจ็ดแปดสิบปีแล้ว นางก็ยังเป็นเด็กคนหนึ่งอยู่เท่านั้น!
“อาจารย์ ข้าไม่เหนื่อย” เซี่ยเฉียวค่อนข้างกังวลเกี่ยวกับอาการของศิษย์น้องของตน นางจึงเอ่ยถามขึ้นทันที “เกิดอะไรขึ้นกับศิษย์น้องสาม ทำไมเขาถึงได้ป่วย หรือว่าเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทาง”
“ใช่แล้วอาจารย์ ในจดหมายก่อนหน้านี้ก็ดูเหมือนว่าไม่มีอะไรผิดปกติ…” เซียวอวี้หรงยิ่งกังวลมากขึ้นไปอีก
ตอนที่ 882 ไอเย็นเข้าร่าง
ในบรรดาศิษย์น้องทั้งหมด เซียวอวี้หรงสนิทสนมกับซังโหยวที่สุดแล้ว ถึงอย่างไรทั้งสองก็มีอายุอานามไล่เลี่ยกัน ความชอบของพวกเขาทั้งสองก็คล้ายกันมากด้วย
แม้ว่าซังโหยวจ
