ุคลิกผู้วิเศษของนางไปถึงขีดสุดได้!
เซี่ยเฉียวยิ้มน้อยๆ ท่ามกลางสายลม โจวเว่ยจงและคนอื่นๆ ต่างก็มองจนดวงตาพร่าพรายไปหมด
พวกเขาเกือบจะคุกเข่าลงเสียแล้ว
เขาจะต้องรับใช้เจ้านายสามคนนี้ บ้าไปแล้วหรือ
ออกเดินทางไปข้างนอกจะใส่เสื้อผ้าสีดำน้ำเงินหรือเทาไม่ได้หรือ ทั้งสะอาดทั้งใช้การได้ดี หากระหว่างทางเจออันตรายก็ยังหลบซ่อนได้ง่ายไม่สะดุดตา!
แต่นี่พวกเขากลับชวนกันสวมชุดขาว ไม่กลัวว่าจะเด่นจนทิ่มตาบ้างหรือ!
นอกจากนี้ บุคลิกลักษณะของพวกเขาทั้งสามคนก็เป็นเช่นดวงตะวันอันสดใสพระจันทร์อันเจิดจ้าชัดๆ เดิมทีมันก็ทำให้คนอื่นไม่กล้ามองนานๆ อยู่แล้ว ตอนนี้พอยิ่งพิถีพิถันกันขึ้นมา…จะฆ่ากันให้ตายเลยหรืออย่างไร
หลายๆ คนที่อยู่ข้างถนนก็อดไม่ได้ที่จะมองมากันแล้ว
เซี่ยเฉียวปัดฝุ่นในมือของนางก่อนจะยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย นางพยักหน้าเบาๆ แล้วก้าวขาขึ้นรถ
เซียวอวี้หรงและจ้าวเสวียนจิ่งก้าวตามหลังนางไปทันที หลังจากที่ทุกคนขึ้นรถเรียบร้อยแล้ว ขบวนรถก็ออกเดินทาง!
ป้อมเหมิงจยาไม่ได้อยู่ไกลมาก แต่ก็ไม่ได้ถือว่าใกล้
รถม้าของเซี่ยเฉียวคันนี้ดีที่สุดแล้ว ถึงอย่างไรนางก็เป็นศิษย์พี่ ยามเมื่อเดินทางอยู่ข้างนอกก็ต้องจัดลำดับความสำคัญตามสำนัก สถานะรัชทายาทไม่มีประโยชน์ในเวลานี้
นางจดจ่ออยู่กับการวาดยันต์
แผ่นแล้วแผ่นเล่าผ่านไปอย่างราบรื่น
พวกเขาหยุดพักระหว่างทางสองครั้ง แต่ละครั้งเป็นเวลาไม่นานนัก พอถึงเวลาเย็นพวกเขาก็รีบเร่ง
