วซานมองดูลูกชายทั้งสองด้วยอารมณ์ผิดหวัง “ข้ามีพวกเจ้าสองคนมีประโยชน์อะไรบ้างเนี่ย? แย่งความเคารพกตัญญูไปจากข้า?”
เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งก็เอ่ยเสริมขึ้นมา “ห้ามเดิมพันในบ้าน หากจะพนันกันจริงๆ คนชนะจะต้องเอาเงิน…ยี่สิบตำลึงมาให้ข้าเพื่อแสดงความกตัญญู”
จะเอามากก็ไม่ดี มันจะทำให้พวกเขาหมดความกระตือรือร้นที่จะเอาชนะได้
เซี่ยผิงกั่งหยุดเคลื่อนไหวไปในทันที เขาไม่ได้พูดอะไรเลย
หากเขาชนะ บิดาของเขาก็แย่งเงินไปจากเขาไม่ได้แน่ เขาไม่จำเป็นต้องกังวลใจเลย
ดังนั้นเรื่องนี้จึงไม่มีผลอะไรกับเขา
เซี่ยผิงไหวยังไม่ทันได้ปฏิเสธ เซี่ยผิงกั่งก็พยักหน้าตกลงแล้ว
เขาจะพูดมากไปก็คงไม่ดี
เพียงแต่สายที่เขามองเซี่ยผิงกั่งนั้นยิ่งต่อต้านมากขึ้น
วันหนึ่งเขาจะต้องทำให้พี่ชายใหญ่คลานใต้ฝ่าเท้าเขาและพูดว่า ‘พี่ไหว ข้าผิดไปแล้ว!’
เฮอะ!
หลังจากจัดการเรื่องของเซี่ยผิงไหวได้แล้ว เซี่ยเฉียวก็ไม่มีอะไรต้องกังวลอีก ส่วนเซี่ยซี เด็กคนนี้รู้ความมาก ตอนนี้นางมีอำนาจในการจัดการเรื่องในบ้านและมีเงินมากมาย นางก็พึงพอใจแล้ว
วันถัดมาเซี่ยเฉียวก็ไปพบกับศิษย์น้องทั้งสอง
