าพบเห็นได้ทั่วไป
ส่วนน้องชายของนางเพิ่งจะเข้าเรียนที่สำนักศึกษาหลวงตอนสิบขวบ ก่อนหน้านี้เขาก็ไม่ได้ตั้งใจอ่านหนังสือเลย เพิ่งมาเริ่มพัฒนาขึ้นนิดหน่อยก็ตอนที่ได้รับความกดดันจากอาจารย์เซียวนี่ล่ะ
อีกครึ่งปีกว่าจะถึงการสอบ เวลาเท่านี้ก็ไม่นับว่ามากมายอะไร
แต่เซี่ยเฉียวก็ไม่ได้คิดที่จะพูดโจมตีเขาอีก นางเพียงแต่พูดให้กำลังใจ “น้องชายเจ้าทำได้แน่! พวกเจ้าวางเดิมพันกัน ข้าจะรอดูแต่เรื่องสนุกก็กระไรอยู่ เอาอย่างนี้ดีกว่า ฝ่ายไหนชนะข้าจะให้เงินหนึ่งร้อยตำลึงเป็นรางวัลด้วย”
เซี่ยผิงกั่งเองก็ขี้เหนียว พอเขาได้ยินเช่นนั้นก็ค่อนข้างพอใจทีเดียว
เซี่ยผิงไหวเองก็ไม่ต่างกัน เงินเดือนของเขาน้อยมาก ก่อนหน้านี้ที่เขาซื้อของเพื่อที่จะเผาไปให้พี่สาวก็ยืมเงินมาไม่น้อย และต้องคอยใช้คืนทุกๆ เดือน กระเป๋าแห้งมาก
หากเขาชนะเดิมพันได้เงินมา ทั้งยังได้อัดพี่ชายใหญ่ตั้งสองเค่อ การค้าครั้งนี้ไม่ขาดทุนแน่!
“หากเจ้าชนะ ข้าก็จะนอนลงบนพื้นให้เจ้าจัดการได้ตามใจ…” จู่ๆ เซี่ยหนิวซานก็พูดแทรกขึ้นมา จากนั้นเขาก็หันไปพูดกับเซี่ยเฉียว “ลูกรัก เจ้าจะให้พ่อสักร้อยตำลึงด้วยได้หรือไม่”
“?” เซี่ยเฉียวหายใจไม่ออกไปครู่หนึ่ง
เดิมทีคนเป็นบิดาอย่างเขาควรที่จะทุ่มเงินช่วยกันสนับสนุน ‘เดิมพันที่ยิ่งใหญ่’ นี้สิ? เขาไม่เพียงแต่ไม่ออกเงิน แต่กลับเรียกร้องจะเอาเงิน!
เกินไปมาก!
เซี่ยเฉียวขึงตาใส่เขาเล็กน้อย “ท่านพ่อ ฝันไปเถอะ”
“…” เซี่ยหนิ
