่งจะตายใหม่ๆ เขาก็เคยได้ยินวิญญาณตนอื่นพูดถึงเรื่องกฎเกณฑ์ของการเป็นวิญญาณนี้แล้ว แต่ทว่า…
เมื่อเขานึกถึงว่าตนเองถูกกักขังมานานขนาดนั้น เมื่อเขานึกถึงตอนที่ใครๆ ก็พากันรังแกเขาตอนที่ยังมีชีวิต เขาก็อยากที่จะแก้แค้นและไม่มีเวลาไปสนใจเรื่องอื่นเลย!
“ปรมาจารย์ได้โปรดช่วยด้วย” วิญญาณที่ถูกมัดไว้โขกศีรษะ ท่าทางน่าสงสารมาก
แต่เซี่ยเฉียวก็ช่วยไม่ได้จริงๆ
นางไม่ใช่เทพเซียนเสียหน่อย
นอกจากนี้ เรื่องนี้ก็เป็นเรื่องที่เขาก่อไว้เอง ไม่ต้องพูดว่าทายาทของเขาไม่รู้เรื่องเลย หากเด็กคนนั้นไม่เข้าใจอะไรจริงๆ นั่นย่อมเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน!
ไม่มีใครจะโง่ได้ขนาดนั้น หากเขาโง่จริงๆ ก็คงนึกถึงเรื่องสุสานนี้ขึ้นมาไม่ได้!
หากจะให้พูดก็คือเขารู้ทั้งรู้ว่าวิญญาณบรรพบุรุษของตนเองกำลังทำร้ายคนอื่น แต่เขาก็ปล่อยเลยตามเลย
ปลูกเมล็ดอะไรก็ได้ผลอย่างนั้น
แต่เมื่อวิญญาณตนนั้นได้ยินที่เซี่ยเฉียวพูด เขาก็ไม่กล้าไม่พูดความจริงๆ บอกชื่อเสียงเรียงนามของเหลนตนแก่เซี่ยเฉียวแต่โดยดี
จากนั้นเซี่ยเฉียวจึงได้พยักหน้าและเก็บวิญญาณเขาไป
เขาแปดเปื้อนพลังชั่วร้ายมากเกินไป และยังสนับสนุนให้ทายาทช่วยเหลือทำร้ายคนอื่น เซี่ยเฉียวเองก็ไม่สามารถกำจัดพลังชั่วร้ายในสถานการณ์แบบนี้ได้ พอถึงเวลานั้น เซี่ยเฉียวก็จะบังคับส่งเขาลงไปเบื้องล่าง พอถึงปรโลกแล้วเขาจะต้องชดใช้อย่างไรก็ให้เป็นไปตามนั้น ไม่ใช่เรื่องที่นางจะเข้าไปยุ่งวุ่นวายได้แล้ว
แ
