งถึงได้เก่งขนาดนี้ ถึงกับสามารถสั่งสอนวิญญาณเจ้าเล่ห์กลุ่มหนึ่งได้อย่างนี้
ในช่วงเวลาที่นางใจลอยอยู่นั้น นางก็ถูกกระดิ่งเรียกวิญญาณในมือของวิญญาณร้ายสั่นสะเทือนจนพลังของนางไม่มั่นคง แทบจะลาจากโลกนี้ไปเสียแล้ว
โชคดีที่นางพกของดีมามากพอ
เซี่ยเฉียวเองก็ไม่กล้าที่จะเหม่อลอยแล้ว นางรีบจัดการธุระต่อไป
วิญญาณที่ติดตามรัชทายาทเหล่านี้ไม่มีกลิ่นอายชั่วร้ายเลย อีกทั้งพวกเขายังถูกหล่อเลี้ยงด้วยปราณมังกรของรัชทายาท พลังวิญญาณของพวกเขาจึงแข็งแกร่งและใช้งานได้อย่างสมบูรณ์ ไม่เหมือนวิญญาณที่กระจัดกระจายอยู่บนเนินเขาลูกนี้ที่มีกลิ่นอายไม่สะอาด
“ดาวทั้งเจ็ดและแปดวิญญาณ เบื้องบนดุร้าย หัวกะโหลกยาว…วิญญาณทั้งหมดกลับมา ฟังคำสั่งของฉัน! ไปซะ!” เซี่ยเฉียวขว้างฟู่สีเหลือง และคาถาก็ออกมาอย่างราบรื่น
“ดวงดาวทั้งเจ็ด เทพทั้งแปดทิศ เบื้องบนเกรี้ยวกราด อสูรกะโหลกยาว วิญญาณทั้งหลายกลับมา ฟังคำสั่งของข้า! ไป!” เซี่ยเฉียวสะบัดยันต์สีเหลืองออกไปพร้อมกับร่ายคาถา
พลังของทหารวิญญาณทั้งสิบคนเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ในชั่วพริบตาเดียวหมอกสีดำก็ปกคลุมท้องฟ้าด้านนอก ฝุ่นก็ฟุ้งตลบ
เซี่ยเฉียวเหลือบมองจ้าวเสวียนจิ่ง ทันใดนั้นแววตาของนางก็ฉายแววตระหนักรู้ “ราชันย์และมังกรทั้งห้า เทพอัคคีที่แท้…เบื้องบนมีรับสั่ง นักรบเขี้ยวเงิน ผดุงความเป็นธรรม ชำระล้างสิ่งชั่วร้าย!”
คาถาของเซี่ยเฉียวประกอบกับยันต์ที่วาดด้วยเลือดสดๆ ของจ้าวเสวีย
