พอ” จ้าวเสวียนจิ่งเองก็ไม่ได้พูดอะไรกับเขามาก
เซี่ยผิงกั่งจึงต้องหุบปาก
สุสานที่พวกเขาเข้าไปนั้นเรียบง่ายมาก มีเพียงไหดินเผาจำนวนหนึ่ง ไม่มีทองแดงหรือเงิน แม้แต่ไหก็ยังแตกหักไปมากแล้ว และไม่เห็นของมีค่าอะไรเลยแม้แต่น้อย
“สุสานนี้น่าสนใจจริงๆ ไหแตกแบบนี้ ของข้างในคงมีคนเอาไปแล้วใช่ไหม แต่หลุมฝังศพที่ถูกขโมยกลับถูกปิดผนึกไว้อย่างดี ดูเหมือนว่ามีหัวขโมยพวกนี้จะมีน้ำใจอยู่มากทีเดียว?” เซี่ยผิงกั่งเสียดสีเล็กน้อย
“น่าเสียดายที่ตอนปิดผนึกไม่ได้ทำให้ดี มีน้ำรั่วซึมที่ทางเข้าถ้ำ พลังหยินที่นี่รุนแรงมาก ข้าคาดว่าโลงศพคงถูกแช่น้ำจนผุผังเสียแล้ว” เซี่ยเฉียวกวาดตามอง
สิ่งที่นางให้ความสนใจมากกว่าคือของรักของหวงที่วิญญาณตนนั้นพูดถึง
ของรักของหวงที่ว่านี้ไม่น่าจะหมายถึงเห็ดหลินจือเลือด แต่มันจะเป็นอะไรได้?
เซี่ยเฉียวไม่ค่อยเข้าใจ
เซี่ยผิงกั่งสาวเท้าเขาไปในห้องฝังศพข้างๆ แล้ว
มันเป็นห้องฝังศพหลักซึ่งใหญ่กว่ามาก แต่อยู่ในตำแหน่งที่ต่ำกว่าเล็กน้อย ทำให้น้ำสีดำๆ ท่วมขังที่พื้นด้านล่าง โลงศพยังผุผังจนแตกแยกออกเป็นชิ้นๆ โครงกระดูกลอยอยู่บนน้ำ กลิ่นอันน่าสะอิดสะเอียนประกอบกับภาพอันน่าตกใจนี้เกือบทำให้เซี่ยเฉียวอาเจียนออกมาแล้ว
นางรอบรู้และเห็นมามาก แค่นี้…ไม่เป็นไร!
เซี่ยเฉียวปิดจมูกเบาๆ จากนั้น……
“พี่…คุณชายเซี่ย อย่าขยับ” จู่ๆ เซี่ยเฉียวก็ตะโกนออกมาพลางยื่นมืออกไปห้ามเซี่ยผิงกั่งไว้
“ข้าไม่ได้โง่นะ น้
