ำสกปรกนองเต็มพื้นอย่างนี้ เหยียบลงไปก็บ้าสิ แต่ข้าเห็นว่าตรงนั้นยังมีห้องที่ต่ำลงไปอีก…” เซี่ยผิงกั่งชี้เข้าไปข้างใน
“ตรงนั้นน่าจะเป็นของอย่างอื่นที่ฝังไปพร้อมกับเขา อย่างเช่นพวกสัตว์อะไรทำนองนั้น” เซี่ยเฉียวเหลือบมองแล้วให้คำตอบแก่เขา จากนั้นนางก็ชี้ไปที่น้ำสีดำ “อย่าได้แตะต้องน้ำนี่ ไม่อย่างนั้นจะป่วย”
“ร้ายกาจอย่างนั้นเชียว?” ข้าไม่เชื่อ
แน่นอนแม้ว่าเขาจะไม่เชื่อ แต่เขาก็ไม่ต้องการที่จะหาเหาใส่หัว
“ดูเหมือนว่าจะมีอะไรอยู่บนโครงกระดูก” จ้าวเสวียนจิ่งหรี่ตาลงเล็กน้อย
เซี่ยเฉียวพินิจพิจารณาและพบว่ามันเป็นแถบผ้าสีเหลืองที่วาดยันต์เอาไว้ซึ่งเลอะเลือนไปบ้างแล้ว
นางจ้องมองไปที่ผนังสุสานรอบๆ มากขึ้น บนผนังนั้นมีลวดลายแปลกๆ วาดไว้ และยังมีอะไรห้อยอยู่ที่มุมทั้งสี่ นอกจากนี้ ตรงกลางสุสานในห้องชั้นบนยังมี…หุ่นไม้รูปคนแขวนอยู่ด้วยหนึ่งตัว
“มันคือ…ศพหุ่นเชิด” เซี่ยเฉียวถอยหลังไปหนึ่งก้าว “มิน่าวิญญาณพวกนั้นจึงได้บอกว่าท่านเซียนผู้นั้นร้ายกาจ…”
ก่อนจะสิ้นเสียงพูดของเซี่ยเฉียว วิญญาณร้ายที่น่ากลัวจนขนหัวลุกก็ลอยออกมาจากในห้องอื่น
ตอนที่ 856 นักพรตหน้าโง่สมควรตาย
วิญญาณนี้…ถือกำเนิดออกมาได้น่ากลัวขั้นสุด
วิญญาณธรรมดาทั่วไปจะรักษารูปลักษณ์เมื่อตอนตายไว้ นอกจากนี้ หากจะให้พูดเกินจริงไปสักหน่อย แม้ว่าวิญาณเหล่านั้นจะไม่น่ามอง แต่ก็พอจะมองออกว่าเป็นคนคนหนึ่ง
แต่วิญญาณที่อยู่ตรงหน้านี้ยังดูน่าเกลียด