ง
พลังหยินนั้นรวมตัวกับวิญญาณที่กระจัดกระจายที่ไม่รู้มีมากเท่าไรเข้าโจมตีเซี่ยเฉียวราวกับกรงเล็บแหลมคม!
ใบหน้าของเซี่ยเฉียวเคร่งขรึม แต่กลับไม่มีแววตาหวาดกลัวเลย
ส่วนในขณะนั้นจ้าวเสวียนจิ่งและคนอื่นๆ กลับเห็นว่ากระจกทองแดงบนต้นไม้หยินทั้งห้ากำลังสั่นไหวอย่างรุนแรง ราวกับว่ามันกำลังถูกลมพัด แต่เส้นผมของพวกเขาไม่ขยับแม้แต่น้อยซึ่งแปลกมาก
กระจกทองแดงราวกับถูกปกคลุมไปด้วยหมอกกระนั้น หลังจากนั้นไม่นานมันก็ถูกปกคลุมหนาขึ้นไปอีกชั้น แม้แต่ภาพโดยรอบก็มองเห็นไม่ชัดเจน
“พวกเจ้ารับผิดชอบเช็ดกระจก จะต้องไม่ให้กระจกเหล่านี้จะไม่แปดเปื้อนด้วยละอองน้ำและไอมืด” เซี่ยเฉียวถือโอกาสสั่งการเล็กน้อย
จ้าวเสวียนจิ่งรีบสั่งให้คนไปจัดการทันที
เขานำองครักษ์มาด้วยจำนวนมาก เรื่องเล็กน้อยแค่นี้จึงไม่เป็นปัญหา
“ราชาแห่งสวรรค์และโลกมนุษย์ ประตูสีทองเบื้องบน คุนหลุนเบื้องล่าง สวรรค์เก้าชั้นฟ้าและภูเขาศักดิ์สิทธิ์ทั้งห้า สงบปวงวิญญาณ…พลังชั่วร้ายทะยานสู่ฟ้า กำจัดอสูรชั่วนิรันดร์ ปฏิบัติตามบัญชาข้า ทำลาย!” เซี่ยเฉียวแค่นเสียงออกมาเบาๆ พลางชี้กระบี่ไปที่วิญญาณมืด กระบี่ไม้ท้อส่งพลังแห่งคุณธรรมห่อหุ้มไอชั่วร้ายที่กำลังเต้นขึ้นลงนั้นไว้แล้วค่อยๆ กลืนกินมัน
ปัง ปัง ปัง เสียงดังขึ้นต่อเนื่องหลายครั้ง กระจกทองแดงกลับดูเหมือนจะแตกไปเสียแล้ว ด้านบนเป็นรอยดำๆ เหมือนโดนฟ้าผ่าก็ไม่ปาน
“…” โจวเว่ยจงและคนอื่นๆ พากันตกใจ
“เช็ด…เ
