เข็มทิศออกมาแล้วเดินไปเดินมา
หลังจากผ่านไปสักพัก จู่ๆ นางก็ก้าวเข้าไป สายตาจับจ้องต้นไม้จำนวนหนึ่งที่อยู่ตรงหน้า
“ทิศใต้เป็นต้นหม่อน เหนือเป็นต้นหลิว ตะวันออกเป็นต้นไหว ตะวันตกเป็นต้นสน ตรงกลางเป็นต้นหยาง[1] รวมพลังหยินทั้งห้า” เซี่ยเฉียวเอ่ยง่ายๆ ก่อนจะมองดูพื้นดินอีกครั้ง และเห็นบริเวณซึ่งไม่ใหญ่เท่าไรนัก ซึ่งดินที่ตรงนั้นดำมากอย่างน่าประหลาด
เซี่ยเฉียวเองก็ไม่ได้เข้าไปใกล้อย่างประมาท นางให้ทุกคนถอยออกไปเล็กน้อยก่อนจะสำรวจสถานที่โดยรอบอย่างละเอียดอีกที
“นอกจากที่ที่มีดินสีดำตรงนั้น ตรงอื่นก็มีไอน้ำสูง เกรงว่าก่อนหน้านี้ที่ตรงนี้จะเคยเป็นทะเลสาบที่มีขนาดพอสมควรมาก่อน ไม่รู้ว่าทำไมจึงถูกถมเสียแล้ว” เซี่ยเฉียวครุ่นคิดเล็กน้อย แล้วหยิบของบางอย่างออกมาจากตะกร้าไม้ไผ่
หลังจากนั้นไม่นาน นางก็หยิบกระจกวิเศษขนาดเล็กออกมาหลายอัน
แล้วแขวนมันบนต้นไม้หยินทั้งห้า
หลังจากที่ทำเสร็จแล้วนางก็ถือกระบี่ในมือข้างหนึ่ง ก้าวเหยียบตำแหน่งหยินหยาง ฝีเท้าของนางราวกับกำลังทำการทำนายกระนั้น เปิดสองพิธีกรรมทั้งสี่สัตว์วิเศษและแผนผังแปดทิศ ฝีเท้านั้นรวดเร็วอย่างน่าประหลาด ท่วงท่าอิสระสง่างามราวกับเซียน กระบี่ฟันแยกความมืดมิดและชั่วร้าย
นางพึมพำภาษาของตนเอง สวดมนต์คาถาออกมาบ่อยครั้งทำให้คนที่ได้ยินอดรู้สึกใจสงบไม่ได้
จากนั้นพลังหยินที่อัดแน่นอยู่ใต้ดินสีดำก็ดูเหมือนจะถูกปลุกให้ตื่นขึ้นและเต็มไปด้วยความบ้าคลั่
