็ต้องย้อนกลับไปที่หอส่องชะตาก่อนอยู่ดี
จะต้องใช้ของพวกนั้น
นางเองก็ไม่รู้ว่าวิญญาณพวกนั้นแต่ละตนร้ายกาจแค่ไหน เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดความผิดพลาด…นางย่อมต้องกลับไปเตรียมของใช้เครื่องมือที่สะดวกมือที่สุดไว้ก่อน
เซี่ยผิงกั่งไม่เชื่อคำพูดของนาง
ตอนนั้นผู้ดูแลร้านไม่ได้ดูเหมือนกำลังโกหกเขาเลย…
แต่เขายังไม่ได้ทันได้พูดอะไร รัชทายาทก็พูดขึ้นมาเสียก่อน “ดีเลย แต่ระหว่างทางอย่าลืมให้ปรมาจารย์พักผ่อนให้ดีเสียหน่อย เมื่อพลังพร้อม จะได้ไม่เกิดข้อผิดพลาดตอนจับวิญญาณ”
ไปกลับที่นี่ใช้เวลาหลายชั่วยามทีเดียว
นางสามารถหลับเอาแรงขณะนั่งบนรถม้าได้
“อืม ข้าไปเดี๋ยวนี้ล่ะ ฟ้ายังไม่สว่างดี ข้าจะพยายามให้ปรมาจารย์มาเร็วๆ หน่อย” เซี่ยเฉียวยิ้มให้จ้าวเสวียนจิ่งดูสง่างามอ่อนโยน แต่กลับมีแววตาแห่งความเจ้าเล่ห์เล็กน้อยวาบผ่านดวงตาของนาง
นางสามารถซ่อนตัวตนนี้เอาไว้ได้ตลอดไป
