คงจะตายเร็ว ไม่สู้นางใช้ความกล้าส่งวิญญาณที่ไม่รู้ความพวกนั้นกลับไปเกิดใหม่เสียดีกว่า ถือว่าเป็นการทำเรื่องดีๆ เพื่อให้ได้บุญตอบแทนในชาติหน้า
อีกอย่าง…
คนอื่นก็ไม่เคยมีประสบการณ์เหมือนนางที่แค่สูดลมหายใจก็เหนื่อยจนแทบขาดใจแล้ว
หลังจากที่นางจับวิญญาณเป็นต้นมา นางจึงได้มีชีวิตเหมือนคนอื่นบ้าง
เซี่ยเฉียวเก็บความรู้สึกไว้ในใจ จากนั้นนางก็เงยหน้ายิ้มให้จ้าวเสวียนจิ่ง “อย่าได้ดูถูกข้า ถึงอย่างไรข้าก็เป็นศิษย์สำนักเดียวกับปรมาจารย์โม่ หากไม่ใช่เพราะตอนนี้เป็นกลางคืนดึกดื่นที่พลังหยินรุนแรง แค่นี้…ไม่นับเป็นอะไรหรอก”
“ฝ่าบาทดูสิ นางยังพูดโม้ได้อีก!” เซี่ยผิงกั่งโมโหขึ้นมาอีกแล้ว
“ข้าเชื่อ วิญญาณพวกนี้หาเรื่องเสียแล้ว” จ้าวเสวียนจิ่งเห็นด้วยกับนางอย่างยิ่ง เขาพูดออกมาด้วยท่าทางจริงจัง และไม่มีความรู้สึกกระดากอายแต่อย่างใด
ความหลงตัวเองอันเพ้อเจ้อของเซี่ยเฉียวได้รับการเติมเต็มแล้ว “ถูกต้อง”
เซี่ยผิงกั่งส่ายศีรษะเล็กน้อย
รัชทายาทที่ทรงปรีชาสามารถไม่มีใครเทียบได้ยังถึงกับหูหนวกตาบอดเช่นนี้เมื่อพบกับน้องสาวซื่อบื้อของเขา
น้องสาวของเขาผู้นี้ยังมีศักยภาพที่จะเป็นพระชายาปีศาจล้มเมืองได้สินะ?
จ้าวเสวียนจิ่งสั่งผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาตั้งค่ายที่บริเวณนั้น หากมีสัตว์ร้ายโจมตีก็ให้ฆ่าทันที แล้วพรุ่งนี้ค่อยเผาเป็นอาหาร
อย่างไรก็ตาม ในป่านี้ก็มีสัตว์ร้ายไม่มากนัก ซึ่งพวกมันถูกฆ่าฟันไปพอสมควรแล้ว ตัวที่ไ
