าจะได้มีอาหารดีๆ กินกัน”
“หากไฟแรงเกินไป แล้วพัดไฟลามไปที่อื่นล่ะ“ เฝิงหยิงหยิงส่ายศีรษะอย่างรวดเร็ว
“ข้ามีหน้าไม้และลูกธนูไม้ ประเดี๋ยวก็คงสามารถจัดการกับพวกที่จัดการยากก่อนได้ จากนั้น…ข้าก็หมดวิธีแล้ว” เซี่ยเฉียวเองก็จนปัญญา
นางสามารถจัดการกับวิญญาณได้ก็จริง แต่สองหมัดหรือจะสู้สี่มือไหว
นางไม่สามารถจัดการวิญญาณไปพร้อมๆ กับการรับมือสัตว์ร้ายได้
นอกจากนั้น นางไม่สามารถจัดการวิญญาณเหล่านี้ได้ในสถานที่เช่นนี้ พวกเขาสามารถลอยไปลอยมาหนีไปได้ การจัดการทั้งหมดในคราวเดียวนั้นเป็นไปไม่ได้เลย
นางจะต้องหาที่ซ่อนตัวของพวกเขาให้พบ
วิญญาณที่อยู่ที่ใดที่หนึ่งนานๆ ย่อมต้องมีเหตุผล
หากนางหาแหล่งที่มาไม่พบ นางก็จะสามารถจับวิญญาณได้เพียงไม่กี่ตนเท่านั้น ส่วนวิญญาณที่เหลือก็จะยังคงสร้างปัญหาอยู่ที่นี่ต่อไป
อวี๋เซียนเองก็สามารถสัมผัสได้ถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้ นางพยักหน้าอย่างจริงจัง “หากมีสัตว์ร้ายที่น่ากลัวก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของข้า ข้ายิงหน้าไม้ได้แม่นยำมาก”
“เจ้าถือดาบ ข้าถือหน้าไม้ หยิงหยิงรับผิดชอบดูไฟ ลมหยินดับไฟไม่ได้ แต่ลมหยางทำได้ ดังนั้นจะต้องพยายามหลีกเลี่ยงความเป็นไปได้ที่ไฟจะดับให้มากที่สุด” เซี่ยเฉียวเอ่ย
อวี๋เซียนและเฝิงหยิงหยิงต่างก็รับฟังอย่างว่าง่าย
แม้ว่าเฝิงหยิงหยิงจะรู้สึกไม่สบายใจ อีกทั้งมือของนางก็สั่นเทาเล็กน้อย แต่เพราะนางยังมีเพื่อนอยู่เคียงข้าง จึงไม่ได้รู้สึกกลัวมากนัก
