ิดเรื่องอะไรขึ้นมาจริงๆ จะทำอย่างไร” เวินหลันเฉิงไม่สามารถวางใจได้เลย
เซี่ยเฉียวเป็นผู้มีพระคุณของเขา แม้ว่าตอนนี้นางจะไม่ใช่คนที่อยู่ในใจของเขาแล้ว แต่นางก็ยังเป็นเหมือนน้องสาวของเขาอยู่ดี
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงหยิงเหนียง….
เขาพอใจกับว่าที่ภรรยาคนนี้มาก และเฝ้าคอยการแต่งงานที่กำลังจะมาถึง หากเกิดอะไรขึ้นมา…
เขาคงเสียใจเมื่อสายไปแล้ว
เวินหลันเฉิงขมวดคิ้วมุ่น สีหน้าของเขาเคร่งขรึม
เซี่ยผิงกั่งเห็นท่าทางของเขาเช่นนั้นแล้วก็รู้สึกจนใจเล็กน้อย “เช่นนั้นแล้วเจ้าคิดว่าจะทำอย่างไร ออกไปรับพวกนางตอนกลางคืนอย่างนั้นหรือ”
“ถูกต้อง” เวินหลันเฉิงพยักหน้า
“…” เซี่ยผิงกั่งกลอกตาใส่เขาทันที
ไม่ต้องนอนกันแล้วหรือ พรุ่งนี้ยังต้องทำงานอีกนะ?
ทำอะไรอืดอาดยืดยาดเหมือนพวกผู้หญิง เรื่องเล็กน้อยแค่นี้มีอะไรให้ต้องกังวลกัน ก็แค่นอนค้างนอกบ้านคืนเดียวไหม อาจารย์อวี๋ก็อยู่ด้วย คงไม่มีปัญหาถึงชีวิตหรอก ปกติเวลาพวกเขาออกไปสืบคดีข้องนอก ใครบ้างไม่มีประสบการณ์แบบนี้ ก็ไม่เห็นมีปัญหาอะไรนี่!
“ก็ได้ เช่นนั้นเจ้าก็ไปเถอะ ข้าจะให้พ่อบ้านจัดคนให้เจ้าจำนวนหนึ่ง” เซี่ยผิงกั่งปฏิเสธที่จะไปด้วย
เขาจะไปนอน
เขาจัดการเรื่องคดีทุกวันก็เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว…
เวินหลันเฉิงเองก็รู้ดีว่าเซี่ยผิงกั่งเป็นพวกไม่ค่อยสนใจอะไร แต่ก็นึกไม่ถึงว่าเขาจะเป็นถึงขนาดนี้
แม่นางเซี่ยโตมาอย่างไรนี่…
จริงสิ เขาได้ยินมาว่านางโตมาในวัดเต๋า เช่นนั้นก็ไม่
