น่าแปลกใจแล้ว หากปล่อยให้เซี่ยผิงกั่งดูแลนางสิบกว่าปี แขนขาของนางก็คงอยู่ไม่ครบแบบนี้หรอก
“ท่านจะไปหรือไม่ไปก็ได้ ข้าจะทูลรัชทายาทเสียหน่อย” เวินหลันเฉิงพูดจบแล้วก็บอกลาอย่างสุภาพ
พอเซี่ยผิงกั่งได้ยินว่าเขาจะรายงานเรื่องนี้ต่อรัชทายาท แล้วเขาจะนอนได้อย่างไร
เซี่ยผิงกั่งรีบตามไปทันที
“น้องสาวของข้าก็แค่ออกไปเที่ยวเล่นเท่านั้น จะต้องทูลรัชทายาทจริงๆ? มันไม่จำเป็นต้องทำอย่างนั้นเลยนี่?” เซี่ยผิงกั่งสีหน้าจริงจัง
“พี่ผิงกั่ง ท่านจะพูดแบบนี้ไม่ได้ แม่นางเซี่ยเป็นว่าที่พระชายารัชทายาท นางจะเป็นอะไรไปไม่ได้เด็ดขาด ต้องทูลรัชทายาทก่อน แล้วค่อยส่งคนไปดูแลอารักขา เป็นเรื่องที่สมควรทำ” เวินหลันเฉิงมีระเบียบวินัยมาก
เซี่ยผิงกั่งถอนหายใจ “เช่นนั้นก็ได้ ข้าเองก็ใช่ว่าไม่เป็นห่วงนาง เพียงแต่เห็นว่าตัวอักษรบนจดหมายก็เรียบร้อยดี ไม่มีหมึกเลอะสักหยด ดังนั้นสถานการณ์ของนางก็ไม่น่าจะเลวร้ายอะไรมาก แต่…”
“เจ้าไปพบรัชทายาท ข้าไปหาปรมาจารย์โม่ดีกว่า” ขณะที่เซี่ยผิงกั่งกำลังพูดน้ำเสียงเขาก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน
น้องหญิงใหญ่บอกว่านางเห็นวิญญาณมิใช่หรือ
ให้ปรมาจารย์ไปจับดีกว่า!
ตอนที่ 834 ดวงตาไร้ประโยชน์
เซี่ยผิงกั่งขี่ม้ามุ่งหน้าไปยังหอส่องชะตาอย่างรวดเร็วภายใต้สายตางุนงงของเวินหลันเฉิง
มีตลาดกลางคืนในตอนค่ำ และหลังเที่ยงคืนเท่านั้นจึงไม่สามารถออกนอกบ้านได้ แต่หอส่องชะตากลับปิดแล้ว
เซี่ยผิงกั่งดึงดันเคาะ
