มือกลับมาอย่างเชื่องช้า
สายตาของนางมองไปยังตะกร้าไม้ไผ่ของตนเอง
เมื่อครู่นี้ข้างในนั้นมีป้ายทำนายดวงชะตาของนางอยู่สองอัน
มันคืองานของนาง
“พูดได้ดี แต่ยังไม่ละเอียดพอ” เซี่ยเฉียวพูดด้วยเสียงทุ้มต่ำ “การดูลายมือจะดูแค่นี้ได้อย่างไร แน่นอนว่าของพวกนี้จะต้องดูอยู่แล้ว แต่…ยังจะต้องดูอย่างอื่นร่วมด้วย…”
เซี่ยเฉียวพูดออกมาได้แค่ครึ่งทางก็คร้านจะพูดต่อ
เวลาดูเส้นลายมือให้คนที่ไม่ได้มีปัญหาอะไร โดยทั่วไปการมองแค่ลักษณะภายนอกก็เพียงพอแล้ว
ยกตัวอย่างเช่นเฝิงหยิงหยิง
ลักษณะกระดูกของนางดี สีหน้าผิวพรรณของนางก็ดีเช่นกัน หน้าผากอิ่มเต็ม อวัยวะทั้งห้าบนใบหน้ามีลักษณะที่ดี พลังจิตยอดเยี่ยม ดีไปหมดทุกอย่าง ดังนั้นยิ่งไม่ต้องพูดถึงเส้นลายมือของนาง ซึ่งมันก็ดีมากเช่นกัน นางจะต้องมีบิดามารดาที่รักใคร่ปรองดอง แม้ว่าครอบครัวจะไม่ได้ร่ำรวย แต่นางก็มีกินมีใช้ไม่ขาดมือตั้งแต่เด็ก
เดิมทีการดูเส้นลายมือและโหงวเฮ้งนี้ก็เกี่ยวข้องกับสิ่งแวดล้อมและสภาพจิตใจอยู่แล้ว
มือของเฝิงหยิงหยิงทั้งนุ่มละเอียดหอมอุ่นเหมือนหน่อไม้ในฤดูใบไม้ผลิ ฝ่ามืออวบอิ่มชุ่มชื้น ใจกลางฝ่ามือเป็นแอ่ง นางจะต้องมั่งคั่งร่ำรวยอยู่แล้ว
ต่อให้พูดคำดีๆ อีกมากมาย ก็สรุปได้คำเดียวว่า ดี!
ดังนั้นต่อให้พูดดีสักเท่าไรก็จะทำให้คนรู้สึกว่าไม่มีประโยชน์อยู่ดี
บนโลกใบนี้คนที่มองหาใครสักคนมาทำนายดวงชะตาให้ นอกจากจะอยากได้ยินเรื่องดีๆ แล้ว อันที่จริง…พวกเ
