ถึงกับพูดไม่ออก นางต่างหากที่เป็นผู้เสียหาย!
สัตว์ประหลาด? ใครกันแน่ พวกเขาไม่รู้เลยหรือ
พวกเขาลงมือรนหาที่ตายเอง เจ็บแค่นี้นับเป็นอะไรด้วยหรือ พวกเขายังคิดที่จะทำให้นางพิการเสียด้วยซ้ำ!
“จู่ๆ ข้าก็รู้สึกหนาวเย็นขึ้นมา” เฝิงหยิงหยิงลูบแขนของนาง “วันนี้แดดดีออกอย่างนี้ หรือว่าข้าจะไม่สบายเสียแล้ว”
นางพูดจบก็เอามือแตะหน้าผากตนเอง
แต่…นางก็ไม่เวียนหัวนี่?
“ข้าก็ด้วย เมื่อครู่นี้…เหมือนกับมีก้อนน้ำแข็งอยู่ตรงหน้า มันเย็นมาก และรู้สึกน่ากลัวเล็กน้อย” อวี๋เซียนเองก็รู้สึกผิดปกติเช่นกัน
เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ประหลาดเมื่อครู่นี้ ทั้งสองคนก็รู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย “คุณหนูใหญ่ นี่ออกจะผิดปกติไปหน่อยนะ?”
วิญญาณทั้งแปดมีลักษณะที่แตกต่างกันไป
หนึ่งในนั้นถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็ง และทั้งร่างวิญญาณของเขาเต็มไปด้วยน้ำค้างแข็ง
มีวิญญาณตนหนึ่งที่ดูเหมือนถูกไฟคลอกตาย ทั้งร่างของเขาเละเทะไปหมด ส่วนตนอื่นๆ ก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันเท่าไรนัก
“ข้าจะต้องกลับไปที่รถม้าเพื่อเอาของบางอย่าง” เซี่ยเฉียวเอ่ย
คนที่รู้ว่าเซี่ยเฉียวรู้แจ้งหยินหยางนั้นมีไม่มาก แต่ก็ยังพอมีอยู่บ้าง เพียงแต่ปกติแล้วนางจะเก็บเนื้อเก็บตัวไม่ค่อยแสดงออก จึงไม่ค่อยเป็นปัญหา
ด้วยสถานการณ์ปัจจุบัน เซี่ยเฉียวเองก็ไม่อยากนิ่งเฉย นางจึงอธิบายอย่างตรงไปตรงมา “ข้าโตมาในวัดเต๋า ก็เลยได้เรียนรู้วิชามาบ้าง ข้ารู้สึกได้ว่ามีวิญญาณอยู่รอบตัว ดังนั้นพวกเจ้าจึงได้
