ึ้นมาทันที
แต่เรื่องนี้ซับซ้อนเล็กน้อย
ตอนที่นางยังเด็ก ท่านพี่รัชทายาทดีกับนางจริงๆ ตอนนั้นนางเข้าวังบ่อยๆ และได้สิ่งรับของดีๆ จากรัชทายาทมาไม่น้อย
แต่หลังจากที่เกิดเรื่องแม่นางต่งเป็นต้นมา รัชทายาทก็ปฏิบัติต่อนางไม่ต่างกับคนอื่นๆ แล้ว
อย่างไรก็ตาม…มันก็เป็นวิธีหนึ่ง ไม่ลองแล้วจะรู้ได้อย่างไรว่าใช้ได้หรือไม่
จ้าวจยาหลิงรู้สึกมีความหวังขึ้นมาเล็กน้อยอีกครั้ง
และหลังจากที่เซี่ยเฉียวออกจากร้านขายดอกไม้และผลไม้มาแล้ว นางก็พาคนอื่นๆ ตรงไปยังโรงงิ้วเพื่อดูงิ้ว
นางสังเกตเฝิงหยิงหยิงเล็กน้อยและพบว่าสภาพจิตใจของเด็กสาวคนนี้ไม่เลวเลย หลังจากที่ต้องเผชิญศัตรูที่น่าเกรงขามอย่างท่านหญิง นางก็ยังกินอะไรได้ลง
“แม่นางหยิงหยิง ท่านหญิงผู้นี้หน้าตาไม่แย่เลย ใต้เท้าเวินของท่านก็น่าจะเคยพบเจอมาแล้ว เจ้าไม่เคยได้ยินเขาพูดถึงนางสักครั้งเลยหรือ” อวี๋เซียนรู้สึกว่านางอาจไม่ค่อยฉลาดทันคนเท่าไรนัก
ไม่ใช่ว่าถูกคนอื่นรังแกแล้วก็ยังไม่รู้สึกอะไรอีกนะ
“เคยพูดนะ หลันเฉิงบอกว่าต่อไปข้าจะต้องเป็นภรรยาที่ดีคนหนึ่ง เขาแต่งภรรยาไม่ใช่เพื่ออำนาจหรือความมั่งคั่ง แต่เพื่อให้ลูกหลานของเราในอนาคตสงบสุขและเจริญรุ่งเรือง เขาบอกว่าข้าจะทำให้ครอบครัวเจริญ” เวลานี้เฝิงหยิงหยิงเองก็รู้สึกปลดปล่อยเล็กน้อย นางตรงไปตรงมาขึ้นมากทีเดียว
“ถูกต้อง เจ้ามีโหวงเฮ้งส่งเสริมสามีจริงๆ” เซี่ยเฉียวพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดนี้
อย่าว่าไป สายตาข